Ayberk, hareket edemeyecek şekilde bağladığı adamın karşısında oturuyordu. Adamlarından Korkut ile Yeşim’in durumunu öğrenmişti ve şu an beklemekten başka yapacağı bir şey yoktu. Gölge Varol’un hesabını kesecek kişi kendisi değildi.
Yerdeki adama uzanıp ceketinin cebindeki elmas taşlarla süslü kalemi aldı. ‘’Buna ne kadar para verdim tahmin bile edemezsin. Seninle mezara giderse yazık olur.’’
‘’Şerefsiz.’’ dedi Gölge Varol. ‘’Senin işindi değil mi?’’
‘’Evet çok kolay oldu ama dua et Yeşim yaşasın yoksa seni Korkut’a bırakmadan ben öldürürüm.’’ İki can borcu vardı Yeşim’e. Birinde karısını kurtarmıştı diğerinde kendisini. Arada Korkut olmasa da arkasını dönmez yine arar bulurdu. Kimin kızı olduğunun önemi yoktu. Kalemin içini açıp takip cihazını çıkardı ve kırdı. Artık onunla işi kalmamı
