Yeşim meslektaşıyla görüşüp gerekli bilgileri almıştı. Babası iyileşecekti ama bir süre daha yoğun bakımda kalması gerekiyordu. Annesiyle eve geldiklerinde günün hızından yorulmuş Aşkım’ı uyuttu.
‘’Anne, ağlama artık.’’ diyerek sessizce gözyaşı akıtan annesine baktı.
‘’Nasıl ağlamayayım? Baban hastanede yatıyor. Sen gideceğim diyorsun.’’
‘’Anne ben hamileyim.’’ Yeşim düşünmeden tek defada söylemişti. ‘’Burada sizinle nasıl kalayım?’’
Aysen Hanım şaşkın halde kızına bakıyordu. ‘’Baba kız aranızda kalmaktan sonunda ben öleceğim. Hanginize destek çıkacağımı şaşırdım. Ilgın’ı alttan alıyorum ki öfkesi yatışsın seni alttan alıyorum ki acına merhem olayım. Biraz bana da acıyın.’’ Öfkeyle evden gittiğinde Yeşim tamamen tek başına kalmıştı.
Genç kız kararından dönmeyecekti. Telefonunu çıkar
