Ang Init sa Ilalim ng Kumot
Ang ulan sa labas ng condo unit ni Marco sa Makati ay tila musika ng tukso—isang malakas at walang tigil na pagbuhos na nagpapadilim sa paligid. Sa loob, ang tanging liwanag ay nagmumula sa malaking flat-screen TV na nagpapalabas ng isang luma at madilim na pelikula. Ang lamig ng aircon ay nanunuot sa balat, ngunit sa gitna ng sofa, may namumuong init na hindi kayang palamigin ng kahit anong makina.
Si Maya, isang dalawampung taong gulang na architecture student, ay nakaupo sa gitna ng dalawang lalaki. Suot niya ang isang manipis na silk na pantulog na tinakpan niya ng isang oversized na hoodie upang itago ang panginginig ng kanyang katawan—hindi dahil sa ginaw, kundi dahil sa tensyon. Sa kanyang kaliwa ay si Marco, ang kanyang boyfriend na halos tatlong taon na niyang kasama. Amoy malinis ito, amoy sabon, at kampante sa buhay. Sa kanyang kanan naman ay si Liam, ang matalik na kaibigan ni Marco mula pa noong kolehiyo. Si Liam ay amoy ulan, alak, at isang uri ng panganib na nakakaakit.
"Inom pa?" pag-aanyaya ni Marco habang bahagyang inaantok. Inabutan niya ng bote ng beer si Liam, at sa pag-abot na iyon, sadyang idiniin ni Liam ang kanyang braso sa malalambot na bahagi ng katawan ni Maya. Mabilis na napatingin si Maya kay Liam, ngunit ang lalaki ay nanatiling nakatitig sa screen, tila walang malisya ang bawat galaw. Pero ang mabilis na pagtibok ng puso ni Maya ay isang kumpirmasyon na ang haplos na iyon ay sinadya.
Maya-maya, naramdaman ni Maya ang bigat ng ulo ni Marco sa kanyang balikat. "Beb, pikit lang ako sandali... ang bigat ng mata ko," bulong ni Marco hanggang sa tuluyan na itong mahulog sa mahimbing na tulog dahil sa pagod mula sa trabaho. Sa sandaling iyon, ang katahimikan sa pagitan nina Maya at Liam ay naging masikip.
Dahan-dahang ginalaw ni Liam ang kanyang kamay sa ilalim ng makapal na kumot na nakatabon sa kanilang mga hita. Ang bawat sentimetro ng paggapang ng kanyang mga daliri ay tila kuryenteng gumuguhit sa balat ni Maya. Nang marating ng kamay ni Liam ang hita ni Maya, hindi ito tumigil. Dahan-dahan itong pumasok sa ilalim ng hoodie, direkta sa mainit at makinis na balat ng kanyang baywang. Napasinghap si Maya, isang mahinang tunog na agad nilamon ng ingay ng ulan. Tumingin siya kay Liam, ang kanyang mga mata ay puno ng babala pero may kasamang pagsusumamo.
"Tulog na siya," bulong ni Liam sa kanyang tenga, ang boses ay malalim at nanginginig sa pagnanasa. Sa ilalim ng kumot, sa tabi ng natutulog na kasintahan, ay nagsimula ang isang laro ng apoy na alam nilang pareho na makakasunog sa kanilang lahat.