Gece, ormanın derinliklerinden çıkıp karargâha doğru ilerlerken üzerlerinde taşıdıkları sessizlik, yaşadıkları çatışmanın yankısıyla ağırlaşmıştı. Elif’in adımları artık daha sağlamdı; fakat zihninde bir soru, karanlığın içinden hâlâ kendine yer bulup adımlarına gölge düşürüyordu: “Bu saldırılar neden yoğunlaşıyor?”
Serdar elindeki telsizi kapatıp omzuna astı. Yüzünde, operasyon boyunca hiç düşmeyen o keskin odak hâlâ vardı, fakat gözlerinin derinlerinde beliren ince bir yorgunluk çizgisi Elif’in kalbine dokundu.
“Telsiz trafiği normale dönmüş gibi,” dedi Cem, yürürken çevresini kontrol etmeyi ihmal etmemişti. “Ama bu normallik sahte olabilir. Birileri bizi yönlendirmeye çalışıyor.”
Elif onlara yetişip adımlarını eşitledi. “Bu pusuda da aynı şey vardı. İzlerini temizlemişlerdi ama koord
