I stole the Mafia's Brief

PANGSIYAM

“Moonstop cafe?” basa ni Xanthe sa meeting place kung saan sila magkikita ni Mrs. Gutierrez para masauli na niya ang necklace nito kinailangan pa niyang sumakay ng elevator dahil nasa rooftop pala ito ng sikat na five star hotel. Nagtataka tuloy siya kung bakit doon pa sila magkikita. Puwede naman sa restaurant or sa office na lang.

Simpleng knee cut black dress lang naman ang suot niya nakalugay Ang itim niyang buhok at nakasuot lang flat shoes dahil nakapag-impake na siya at plano niyang umuwi na ng probinsya upang mag-asikaso na niya ang operation sa mga mata ng kanyang bunsong kapatid.

Pagkabukas ng elevator sa rooftop at lumabas na siya. Ilang hakbang pa ay bumungad na sa kanya ang isang cafe. Maganda ang ambiance tanaw ang mga nagagandahang ilaw sa buong metropolitan. Nakadagdag din sa ganda ng lugar ang mabining musika sa paligid.

Nagpalinga-linga siya sa paligid ngunit hindi niya mahanap si Mrs. Gutierrez. Naupo siya sa bakanteng upuan dahil baka nauna lamang siya sa place.

Tumunog ang phone niya at Nakita niya ang Numero ni Mrs. Gutierrez.

“Hello Madam?”

“Hi, Ms. Xanthe. Dala mo na ba ang pinapakuha ko sayo?”

“Yes, nasa kamay ko na Ang diamond necklace mo. Nandito na ako sa rooftop.”

“Good, maasahan ka talaga. Nandito ako room 561 masakit ang ulo ko kaya hindi na ako umakyat. Maari bang Ikaw na lamang ang magdala?” paki-usap ni Mrs. Gutierrez.

“No problem, bababa na ako.” sagot ni Axanthe at pagkatapos ay ini-off na niya ang tawag nito.

Kinuha niya ang pouch niya at pagkatapos ay sumakay ulit sa elevator patungo sa 5th floor ng hotel. Pagkatapos ay hinanap niya ang room number na sinabi nito.

Nang makita niya ang numero ay kumatok na siya sa pinto.

Bumungad sa kanya si Mrs. Gutierrez na may ngiti sa labi at pinapasok siya nito.

“Halika, maupo ka.” Ani nito at pinaupo siya sa sofa.

“Wala po kayong kasama?” palinga-lingang tanong ni Axanthe.

“Meron pero bumaba siya sa casino. Don’t get me wrong, yung asawa ko ang kasama ko.” nakangiting sabi niya.

“No need to explain Madam. Akala ko kasi baka naabala ko kayo alam niyo na.” nahihiyang sabi ni Axanthe.

“Hindi mo kailangan na mahiya, by the way puwede ko na bang makuha yung necklace?”

“Of course.”

Tumayo si Mrs. Gutierrez upang kumuha ng maiinom na wine nito. Pagkatapos ay may inilagay siyang powder sa baso nito at mabilis niyang tinunaw.

“Uminom ka muna ng wine. Habang tinitignan ko ito.” Wika ni Mrs. Gutierrez at binuksan ang jewelry box.

Dinampot ni Axanthe ang wine glass at sinimsim.

“Regalo ito sa akin ng asawa ko. Ngunit kinuha sa aking ng kabit niya. Akala niya ata hindi ko malalaman na lahat ng mamahaloin kong gamit ay unti-unti na niyang kinukuha sa akin.” Kuwento ni Mrs. Gutierrez.

“Paano po ba niya nagagawang kunin ang gamit niyo?” Usisa ni Axanthe at muling sumimsim ng wine.

“Kapag nasa abroad ako. Malaya siyang nakakapasok sa bahay ko. Actually, magkumare kami. Inaanak pa niya ang mga anak ko. Tapos aahasin din pala niya ako.” sagot ni Mrs. Gutierrez habang sinusuri ang diamond necklace niya.

“Mahirap na po talagang magtiwala ngayon. Kaya dapat tayong mag-ingat sa mga taong pinapapasok natin sa buhay natin.” wika ni Axanthe at inubos ang laman ng wine.

“Ms. Axanthe, patawarin mo ako.” Ani nito. Nabaling ang tingin niya sa Ginang at parang nanlalabo ang kanyang paningin.

“May nilagay—ka sa inumin ko?”

Napahawak siya sa kanyang noo dahil mas lumala ang nararamdaman niyang paghilo.

“Pinilit lang ako, patawad.” nauguilty na Sabi ni Mrs. Gutierrez.

“Umalis ka na Mrs. Gutierrez.” Ani ng panibagong boses na narinig niya. Kahit hilong-hilo ay nagawa niyang matignan ang lalaking nagsalita. Nakita pa niya ang paglabas ni Mrs. Gutierrez.

“Fvck! Who the h3ll—are you!”

Pinilit ni Xanthe na tumayo at kahit pagiwang-giwang ay sinubukan niyang makalabas ngunit nang nasa pinto na siya ay napakapit na siya sa door knob dahil Wala na siyang lakas pang buksan ito. Kinuha niya ang combat knife niya sa hita at itinut00k sa lalaking humahakbang palapit sa kanya.

“Bitawan mo yan, baka masaktan mo lang ang sarili mo.” Ani nito. Inaninag niya ang mukha ng lalaki hangang sa nakita niya ito ng mas malapit.

“W-Westley?! How dare–you!”

“You’re amazing, kung normal na tao lang ang uminom ng wine na pampatulog kanina pa lang tulog na. Pero ikaw? Nagawa mo pang lumakad at tutukan ako ng patalim.”

Akmang susugod si Xanthe sa kanya ngunit mabilis na nakuha ni Westley ang hawak niya at naitapon sa sahig. Kinabig niya ang beywang nito at hinawakan ang kanyang pisngi.

“You're mine now.” nakangiting Sabi ni Westley at pagkatapos ay siniil niya ito ng halik sa labi.

Ngunit tuluyan na itong nawalan ng malay.

“Damn! Nabitin ako.” ani ni Westley at binuhat si Xanthe pagkatapos ay ipinasok sa kuwarto at hiniga niya sa kama. Tinangal niya ang suot nitong sapatos at kinumutan dahil malamig ang kuwarto nila.

Pagkatapos ay naupo siya sa tabi ng kama. Hinaplos niya ang pisngi nito pababa sa kanyang labi. Hindi niya rin alam kung ano ang gagawin niya sa babaeng matagal na niyang gustong makilala. Ngunit kahit ang presensiya lang nito sa tabi niya. Naliligayahan na siya.

“Xanthe, hindi lang brep ko ang ninakaw mo. You know what? Kahit ang puso kong malamig pa sa ilong aso nagawa mong painitin. Now that you're mine, I'm sorry to tell you but. Hindi ka na puwedeng umalis sa tabi ko. Kaya bear with me. Because I don't wanna let you go. I love you, my moonlight…” nakangiting sabi ni Westley at kinintalan siya ng halik sa labi.