nefes alamıyordu demir küle dönen arabanın başında bekliyordu gözünde yaşlarla ali Zar zor ikna edip kaldırmıştı onlar burda oyalanırken dilan çocuklarıyla birlikte ailesinin yanına doğru çoktan yola çıkmıştı arkadaşı selimle birlikte
Çocukların önünde belli etmemeye çalışıyordu ama yüreği paramparçaydı
Arkasını dönüp baktı uyuyan çocuklarına başını arabanın camına yaslayıp izledi akıp giden yolu
iyimisin diyen selim'e cevap vermemişti
biraz daha ileride sağa çekti selim arabayı küçük bir çay bahçesinin önüne hadi gel biraz hava alalım diyerek akşam olmuştu
camı hafif Aralık bırakıp indiler arabadan
en yakın masaya geçip oturdular yorgundu genç kadın Ağlamaktan şişen gözlerini açık tutamıyordu iyi değilsin diyip masada öylece duran ellerini tutan arkadaşına değilim diye itiraf e
