Mabilis na lumipas ang mga araw, at sa nakalipas na isang linggo ay wala na namang Eros Zen Mandela, na nangungulit at parating sumusunod sa akin. Naging tahimik muli ang mundo kong binulabog niya. At hindi ko inasahan na maninibago ako sa katahimikang nakasanayan ko noon. Para bang may kulang kapag wala siya, parang hindi kumpleto ang bawat araw ko.
Sa bawat araw na lumipas ay naging abala ang lahat ng estudyante sa unibersidad. Maging ang mga faculty members ay abala rin sa pag-aasikaso ng programa para sa school fair ngayong taon. Ang bawat department at year ay may kani-kanilang booth na itinayo na maaaring ma-enjoy ng bawat bisita na pupunta sa school fair. Dahil bukas ito para sa lahat, estudyante ka man o hindi.
“Cyllene!” Jupiter shouted as he waved his hands towards me.
“Anong
