Çağdaş kızın altında kıpırdandı, göğsünden düşük bir homurtu yükseldi.
Songül omzunda soluklanmaya devam ederken o lanet olası aleti bulmak için körlemesine uzandı.
Songül, onun telefonu duvara fırlatacağını sandı, ama Çağdaş telefonu kavrayıp parmağında çevirdi. Ekrana kısılmış gözlerle baktı, sert ışık yüzündeki keskin hatları ortaya çıkarıyordu.
Afşin’in aradığını görünce sinirli bir sesle telefona bağırdı.
“Ne?”
Sonra, boyutunu inkâr eden akıcı ve zahmetsiz bir hareketle doğruldu. Sırtüstü döndü, Songül’ü de birlikte kaydırdı, ardından bacaklarını yataktan aşağı sarkıtıp ayağa kalktı. Onu bırakmadı.
Bir kolunu Songül’ün baldırlarının altından geçirdi, diğer koluyla sırtını kavradı ve onu bir çocuk gibi kaldırdı.
Songül küçük ve şaşkın bir nefes verdi, kolları refleksle adamı
