PART 1: LYNDON'S LAST SHIFT
OSPITAL NG PANGASINAN, 10:14 PM
Ang emergency room ay tila isang malaking katawan na humihingal—huni ng mga ventilator, pagaspas ng mga kurtina, mga hakbang ng mga nars na parang metronomo ng kamatayan. Si Lyndon, nakatayo sa loob ng supply room, ay nagsisikap na mag-inventory ng mga gamot, pero ang mga kamay niya ay nanginginig nang husto.
Tick. Tick. Tick.
Ang orasan sa dingding ay masyadong malakas. Bawat segundo ay parang suntok sa sentido niya.
Kanina pa niya naririnig ang mga yabag sa labas ng supply room—mabibigat, mababagal, parang may nagmamatyag. Tuwing lilingon siya, walang tao. Tuwing bubuksan niya ang pinto, ang pasilyo ay puno ng mga anino at fluorescents na kumikindat.
"Nag-i-imagine ka lang, Lyndon," bulong niya sa sarili. "Wala namang nagh
