รวมเรื่องเสียว ร้อนแรง ดั่งไฟแผดเผา

1ใต้ร่างวิศวะ nc

ฉันชื่อมีนาเพิ่งตกลงปลงใจเป็นแฟนพี่ต่อหลังจากที่คุยกันมาได้ซักระยะแล้วนึงแล้ว

และแล้ววันนี้ฉันก็ได้มาหาเขาที่คอนโดนี้ในห้องนั้นเงียบกริบ... เงียบจนฉันได้ยินเสียงแอร์ครางหึ่งๆ

ฉันนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง มือยังกำแก้วน้ำแน่นไม่กล้าขยับตัว เพราะตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมหัวเตียงทำให้บรรยากาศมันดูอึมครึม น่าเสียตัวเป็นอย่างมาก

คืนนี้ไม่มีดอกไม้ ไม่มีความโรแมนติกแบบในละคร

มีแค่เสียงหัวใจฉันเนี่ยแหละ... ที่มันเต้นตึกตักจนกลัวว่าคนข้างๆจะได้ยิน

ฉันเหลือบตามองเขาแว๊บนึง "พี่ต่อ" นั่งพิงหัวเตียงอยู่ตรงนั้น เขาดูสบายๆ ผิดกับฉันที่เกร็งไปหมด สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่แผ่นหลังฉันไม่วางตา

"จะนั่งเป็นหุ่นยนต์อีกนานไหมมีนา" เสียงทุ้มๆ ของเขาทำลายความเงียบ "หนาวหรือไง"

ฉันสะดุ้งโหยง หันขวับไปมองเขา "ป...เปล่าค่ะ"

พี่ต่อตบที่ว่างข้างตัวเบาๆ ปุๆ สายตาเขามันช่างเย้ายวนซะเหลือเกิน "งั้นก็มานี่สิ... มานั่งตรงตักพี่นี่ รับรองอุ่นแน่นอน"

ประโยคนั้นมันธรรมดา แต่ทำไมพอออกจากปากเขา มันฟังดูร้อนแรงกว่าไฟลามทุ่งก็ไม่รู้ ฉันวางแก้วน้ำลงแบบเก้ๆ กังๆ ก่อนจะค่อยๆ เขยิบตัวเข้าไปหาเขาเหมือนลูกแมวกลัวฝน

ทันทีที่ระยะห่างเหลือศูนย์ พี่ต่อไม่รอช้า มือหนาคว้าข้อมือฉันหมับ! แล้วดึงวูบเดียว ตัวฉันก็ปลิวไปแปะอยู่บนอกกว้างๆ ของเขา

"อุ๊ย พี่ต่อ..."

"ตัวเล็กนิดเดียวเองว่ะ..." เขาพึมพำ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดต้นคอฉันจนขนลุกชันไปทั้งตัว "แต่แปลกนะ ตัวแค่เนี้ย... ทำให้พี่ขึ้นได้ขนาดนี้"

หน้าฉันร้อนวูบ ยิ่งกว่าโดนน้ำร้อนลวก หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง จมูกโด่งๆ นั่นกดลงมาที่ซอกคอฉันทันที สูดดมแรงๆ เหมือนคนหิวกระหาย

"หอม..." เสียงเขาพร่าลง "รู้ไหม... แค่ได้กลิ่นตัวเรา พี่ก็อยากกระแทกจะแย่อยู่แล้ว"

"พี่ต่อ...อื้อ" ฉันเรียกชื่อเขาเสียงสั่น มือเผลอจิกไหล่เขาแน่น

เขาไม่รอให้ฉันทักท้วง มือใหญ่จับไหล่ฉันพลิกให้หันหน้าเข้าหา แล้วบดริมฝีปากลงมาทันที เขาจูบฉันอย่างจาบจ้วงแบบคนตะกละตะกลาม ลิ้นร้อนๆ สอดเข้ามาควานหาความหวานจนฉันแทบขาดใจ

มือเขาอยู่ไม่สุข เลิกเสื้อยืดฉันขึ้นสูง นิ้วสากๆ ปัดผ่านหน้าท้องขึ้นมาจนถึงยอดอก

"อื๊อออ..." ฉันหลุดครางในลำคอ เมื่อปลายนิ้วเขาบี้ยอดอกฉันที่มันแข็งสู้มือ

พี่ต่อผละริมฝีปากออก จ้องตาฉันเขม็ง แววตาเขาตอนนี้มันน่ากลัว... แต่มันก็โคตรเร้าใจ

"คืนนี้พี่ไม่อ่อนโยนนะ บอกก่อน" เขาแสยะยิ้มร้ายๆ "อดอยากมานาน... อยากรู้นักว่าตัวแค่นี้จะรับของพี่ไหวไหม"

สิ้นเสียง เขาผลักฉันนอนราบลงกับเตียง แล้วตามมาคร่อมทันที เงาของเขาบดบังแสงไฟจนมิด เขาจัดการรูดกางเกงยีนส์ตัวเองลงอย่างรวดเร็ว

ภาพตรงหน้าทำเอาฉันตาค้าง...

คือฉันก็พอรู้ว่าเขาตัวใหญ่... แต่นี่มัน... เกินไปหรือเปล่าแท่งเอ็นตรงหน้ามันผงาดขึ้นมาชี้หน้าฉัน เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ สีคล้ำเข้มดูดุดัน มันดูพร้อมรบสุดๆ

ฉันเผลอกลืนน้ำลายดังเอือก ความกลัวปนความเสียวแล่นปราดไปทั่วท้องน้อย ยอมรับตรงๆ ว่า... อยากโดนไอ้แท่งนี้กระแทกจะแย่แล้ว เห็นแล้วท้องน้อยมันวูบวาบจิ๋มฉันเริ่มเปียก

พี่ต่อหัวเราะหึๆ ในลำคอ เหมือนอ่านใจฉันออก เขาคว้าหมับเข้าที่สะโพกฉัน บีบแน่นจนเนื้อปลิ้น

"อย่าหลบตา... มองมันไว้มีนา" เสียงเขาสั่งเฉียบขาด "เดี๋ยวไอ้แท่งนี้แหละ จะเข้าไปกระทุ้งในตัวหนู... จำใส่หัวไว้เลยนะ ว่าใครที่จะทำให้หนูร้องจนเสียงแหบคืนนี้"

"พี่... อื้อ!"

คำพูดฉันถูกกลืนหายไป เมื่อเขากดส่วนหัวบานๆ นั่นแทรกผ่านกลีบเนื้อฉันเข้ามา

"ซี๊ดดดด..." เสียงเราสองคนสูดปากพร้อมกัน

เขาไม่ปรานีเลยสักนิด พอมันเข้ามาได้ครึ่งทาง เขาก็สวนสะโพกเข้ามาจนสุดโคน

ปั่ก!

"อร๊ายยย" ฉันหวีดร้อง ตัวงอเป็นกุ้ง มันใหญ๋มากจนจิ๋มของฉันแทบฉีกทั้งแน่นทั้งเสียวอะไรขนาดนี้

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้อง เขาโถมตัวเข้าใส่ฉันเหมือนพายุ ทั้งหนัก ทั้งแม่น ทั้งลึกขนฉันลุกชูชันไปหมด

"แน่นชิบหาย... อา..." พี่ต่อคำราม เสียงแหบพร่า "พี่ไม่ให้ได้นอนแน่คืนนี้ เตรียมตัวไว้เลย"

เตียงสั่นเอี๊ยดอ๊าดแข่งกับเสียงครางระงมของเราสองคน มันไม่ใช่แค่เซ็กส์... แต่มันเหมือนเขากำลังระบายความโหยหาที่อัดอั้นมานานใส่ตัวฉัน ทุกจังหวะที่กระแทกเข้ามา มันย้ำเตือนว่าเขาต้องการฉันมากแค่ไหน

และฉันก็เต็มใจให้เขากระแทกเข้าๆออกๆจนข้างล่างของเปียกชุ่มทั้งน้ำตัวเองแล้วน้ำพี่ต่อ เวลาสาวท่อนเอ็นเข้าออกแล้วมีเสียงน้ำดัง แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ จนฉันล่องลอยรสสวาทที่เขามอบให้

บ่ายวันต่อมา

ฉันยืนพิงขอบโต๊ะทำงาน พยายามปรับลมหายใจให้ปกติ แต่เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่เดินเข้ามาใกล้ทำเอาสติกระเจิง

"พี่ล็อคประตูแล้ว..." พี่ต่อพูดสั้นๆ เสียงเรียบนิ่ง แต่สายตาที่มองมามันเหมือนเสือจ้องตะครุบเหยื่อ

"พี่ต่อ... เดี๋ยวคนได้ยินนะ..."

"ช่างหัวมันสิ" เขาตอบสวนทันควัน เดินประชิดตัวจนฉันถอยไปชนขอบโต๊ะ

เขาเท้าแขนคร่อมตัวฉันไว้ ก้มหน้าลงมาจนจมูกแทบชนกัน "รู้ไหม... วันนี้พี่ทำงานไม่รู้เรื่องเลยว่ะ"

"ทำไมคะ" ฉันถามเสียงเบา

"เพราะภาพเราเมื่อคืน... แม่งวนอยู่ในหัวพี่ไม่หยุด" เขาพูดจบก็บดจูบลงมาทันที

คราวนี้มันดิบกว่าเมื่อคืน ร้อนแรง รวดเร็ว เหมือนเขาจะสูบวิญญาณฉันออกจากร่าง มือหนาล้วงเข้าไปใต้เสื้อนักศึกษา บีบขยำหน้าอกฉันอย่างแรง จนฉันต้องแอ่นอกสู้มือ

"อ๊ะ... พี่ต่อ...เสียวห***ม"

เขาจับฉันหมุนตัวหันหน้าเข้าหาโต๊ะ กดหน้าฉันแนบลงไปกับกองเอกสาร ความเย็นของโต๊ะไม้ทำให้ฉันสะดุ้ง แต่ความร้อนจากแผ่นอกเขาที่แนบหลังมามันร้อนกว่า

มือเขาไวเป็นลิง รูดกระโปรงฉันขึ้นมาที่เอว เสียงซิปกางเกงเขารูดลงดัง แคว่ก

"โต๊ะตัวนี้... ปกติพี่เอาไว้วางแบบก่อสร้าง" เขากระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่า "แต่วันนี้... พี่จะวางเมียพี่แทน แล้วจะตอกเสาเข็มให้มิดเลย"

ไม่ทันให้ตั้งตัว เขางัดแก่นกายแข็งๆ นั่นสอดใส่เข้ามาที่ร่องสวาทฉันทีเดียวมิดด้าม

ซวบ!

"โอ๊ยยยย! พี่ต่อ!.... ซี๊ดดดด... เสียว..." ฉันจิกมือลงกับโต๊ะจนเล็บแทบหัก ขาสั่นพั่บๆทั้งใหญ่ทั้งเสียวขนาดนี้ใครจะทนไหว

พี่ต่อไม่รอจังหวะ เขาจับเอวฉันแน่นแล้วเริ่มซอยสะโพกใส่ยับ

ตับ! ตับ! ตับ!

โต๊ะทำงานสั่นครืดคราด เอกสาร แฟ้ม ปากกา ร่วงกราวลงพื้น แต่ไม่มีใครสนใจ

"ชอบของใหญ่ใช่ไหมฮะ" เขากัดไหล่ฉันแรงๆ "ดูดิ... ขาสั่นระริกเลย ร่านจริงๆ เมียใครวะ... ครางออกมาสิมีนา!"

"อ่าส์.... อูยยยยย....เมียพี่ต่อ... หนูเสียว... ไม่ไหวแล้ว...ซี๊ดด"

ฉันคุมเสียงตัวเองไม่อยู่แล้ว สติสตังหลุดลอยไปตามแรงกระแทกของเขา ทุกดอกที่เขาสวนเข้ามามันโดนจุดเสียวซ้ำๆ ย้ำๆ จนหัวสมองขาวโพลนไปหมดฉันชอบค*ยเขาเหลือเกิน

"เรียกพี่... ดังๆ!" เขาสั่งพร้อมกับกระแทกเน้นๆ

"พี่ต่อขาาา.... แรงอีก... กระแทกหนูแรงๆ เลยค่าาา ซี๊ดดด"

"เออ ดี! ร้องดังๆ!"

เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องห้องทำงาน ผสมกับเสียงหอบหายใจและเสียงครางต่ำๆ ในลำคอของเขา

"พี่จะไม่หยุด... จนกว่าหนูจะหมดแรงคามือพี่"

และเขาก็ทำจริง... แดดบ่ายเริ่มคล้อยต่ำลง แต่พายุอารมณ์ในห้องนี้ไม่มีท่าทีจะสงบลงเลยแม้แต่นิดเดียว

เวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้...

ทุกอย่างสงบลง แต่เราสองคนยังตัวติดกันอยู่

พี่ต่อกอดฉันไว้แน่นจากด้านหลัง ใบหน้าเขาซุกอยู่ที่ซอกคอฉัน ลมหายใจอุ่นๆ รินรดผิว เป่าความรู้สึกวาบหวามให้ยังคงอยู่

แม้ข้างนอกจะเริ่มมืด เสียงรถราบนถนนเริ่มดังขึ้น แต่โลกของเราเหมือนหยุดหมุนไปแล้ว

เขายังไม่ยอมถอดถอนท่อนเอ็นออก แช่ค้างไว้อย่างนั้น มือหนาลูบไล้หน้าท้องฉันเบาๆ สลับกับจูบขมับฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ขออีกนิดนะ... อีกนิดเดียว" เสียงเขางัวเงีย เหมือนคนเมา... เมาความสุข

"พี่ต่อขาา..." ฉันเรียกเขาเบาๆ

"หื้ม"

"หนูหายใจไม่ออก กอดแน่นไปแล้ว"

เขาหัวเราะในลำคอ แต่แทนที่จะคลายอ้อมกอด กลับรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม "ร่องหนูมันตอดพี่ดีขนาดนี้... ใครจะอยากปล่อยวะ"

ฉันยิ้มออกมาทั้งที่ยังหอบเหนื่อย ความรู้สึกอบอุ่นมันแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ

ตอนนี้มีแค่ฉันกับเขา ในมุมเล็กๆ ของห้องทำงานที่ตอนนี้กลายเป็นวิมานของเราไปแล้ว

จนกระทั่งแสงสุดท้ายของวันลับขอบฟ้าไป... เหลือแค่เราสองคน ภายใต้ความมืดและความรักที่มันล้นออกมาจนแทบสำลักความสุข