มือหนาของพี่กรเลื่อนขึ้นมาล็อกหลังคอเธอไว้แน่น บังคับให้ใบหน้าหวานเงยขึ้นสบตาเขาในระยะประชิด ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดปลายจมูก ขณะที่ช่วงล่าง…จังหวะกระแทกจากด้านหลังของพี่ธีร์เริ่มหนักหน่วงขึ้นจนตัวเธอโยกคลอน
"มองพี่..." พี่กรสั่งเสียงดุแต่อู้อี้ชิดปาก "มองตาพี่... แล้วครางชื่อออกมาชัดๆ"
"อื้อ... พ...พี่กร..."
"ไม่ใช่แค่เรียก..." พี่ธีร์ที่ซ้อนอยู่ด้านหลังกัดฟันพูดเสียงต่ำ มือหนาบีบเอวเธอจนแทบจมเขี้ยว "บอกมันไป... ว่าข้างในของเธอตอดพี่แน่นแค่ไหน"
"อ๊าส์... ม...ไม่ไหว... พี่ธีร์... ลึก... มันลึกไป..." พลอยใสหวีดร้อง เสียงหวานขาดห้วงเมื่อจังหวะเนิบนาบเปลี่ยนเป็นความรัวเร็ว [ความคิดพลอยใส: เหมือนจะตาย... ทำไมมันรู้สึกดีขนาดนี้]
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง พั่บ พั่บ แข่งกับเสียงฝนด้านนอก พี่กรก้มลงบดขยี้ริมฝีปากเธออีกครั้ง ดูดกลืนเสียงครางและรสเค็มปร่าของน้ำตาที่ไหลลงมาเพราะความเสียวซ่าน มือเขาเล
