MARINA’S POV
Ngayon ang araw na makikilala ko ang mga magulang ni Adam at nalulungkot ako na wala akong mga magulang na ipakilala sa kanila, ni wala akong kasama sa pamilya ko.
“Love, you okay?” Adam asks lifting my chin, and he looks at me in the eyes.
“Oo naman,” I answered while not looking directly at his eyes, hindi ko kayang tumingin sa kanyang mga mata.
“You’re not good at lying love,” he chuckled, and I lowered down my head, hindi nga ako magaling sa pagsisinungaling madali akong mahuli.
He placed a kiss above my head and embraces me with his hug.
“What’s wrong, love? Sabihin mo sakin please,” he asked and I can hear the beat of his heart, napakalakas ng kabog ng kanyang dibdib, sa kanya ba o sa akin ang naririnig ko?
“I don’t have any parents to show,” I said, and he chuckl
