The CEO's Dominant Interest

Chapter 4

Maaga akong na gising ngayon dahil na sanay na ang katawan ko sa pag gising ng ma aga kaya naman kahit day off ko ay maaga pa rin akong na gigising. Agad akong bumangon dahil hindi na ako nakaka ramdam ng antok kaya kahit na pilitin ko pang ma tulog ay hindi ko na kayang ma tulog kaya bumangon nalang ako.

Agad akong bumaba at na kita ko si mama at papa na nasa kusina.

"Ang aga mo, Isleigh," pag pupuna ni papa sa akin nang ma kita niya akong pa pasok ng kusina.

"Nasanay na po ang katawan ko papa," naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa sinabi ko at bahagyang napa buntong hininga.

"Matulog ka pa rin, day off mo tapos hindi ka man lang mag bawi ng pahinga," panenermon niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling.

"Nakakapag pahinga naman po ako pa," sagot ko sa kanya dahil hindi naman ako ang mas may kailangan ng pahinga, sila. Pinipilit ko na silang tumigil mag trabaho pero hindi nila gusto dahil hindi naman daw sasapat ang sweldo ko para sa amin, hindi nalang ako nakipag talo kahit na awang awa na ako sakanilang dalawa ni mama.

“Papalaot ka ba papa?” naka ngiting tanong ko sa kanya. Agad naman siyang tumango sa akin kaya napa ngisi ako dahil sasama nalang ako sa kanya para mangisda, ang tagal ko nang hindi nakaka sama sa kanya mangisda.

“Sama ako pa,” naka ngising sagot ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin at tumango. Palagi naman niya kaming sina sama ni Azli kapag ouma palaot siya noon kaya naman hindi naman nagiging problema kung sasama kami sa kanya.

“Ikaw nalang ba ang puma palaot pa?” tanong ko sa kanya dahil minsan ay may ka sama siyang pumalaot.

“Ako lang, minsan lang sumama si kumpare sa akin kapag wala siyang trabaho sa construction site,” sagot niya sa akin. tumango naman ako sa kanya at nag timpla ako nang kape.

Habang nag kakape ay tahimik lang kaming tatlo, hindi ako ma hilig mag kwento kina mama, at hindi rin naman sila ma tanong sa personal kong buhay, ganoon kami lumaki sa bahay na ‘to, sobrang tahimik, na halos wala na kaming alam sa buhay ng isa’t isa dahil hindi kami nag u-usap usap.

“Tara na, Isleigh,” sambit ni papa sa akin. Tumango naman ako sa kanya. Inubos ko na ang kape ko at tumakbo ako sa kwarto para kunin ang jacket ko, at agad na dumiretso sa labas ng bahay.

Agad akong sumakay sa bangka, ganoon din si papa pagla tapos niyang pa andarin ang makina, nag punta kami kung saan siya palaging pume pwesto at kinuha niya ang lambat niya.

“Tulungan na kita pa,” sambit ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at pinag tulungan naming ihagis ang lambat.

“Ayaw mo ba talagang tumigil sa pangingisda papa?” tanong ko sa kanya dahil alam kong sobrang bigat ng pangingisda kaya naman hindi ko siya ma intindihan kung bakit ayaw niyang tumigil.

“Matagal ko nang gina gawa ang pangingisda, Isleigh. Hindi ko basta basta iwan nalang ito allo na nag aaral pa ang kapatid mo,” sagot niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kawalan.

“Kaya ko naman pong suportahan si Azli, pa,” sagot ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin at bahagyang napa ngiti.

“Hindi pa rin sasapat ang sweldo mo para suportahan ang buong pamilya, Isleigh,” sagot niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya.

“Edi mag paparrt time ako papa,” sagot niya sa akin pero agad naman siyang umiling sa sinabi ko.

“Nakaka pagod na ang trabaho mo, huwag mo nang dagdagan. Kaya pa naman ng mama mo na mag trabaho,” sagot niya sa akin. Napa tingin naman ako sa mga kamay niyang nag labasan na ang ugat kaka trabaho niya.

“Mag iipon ako papa, papa maynila kami ni Harmony at doon ako hahanap ng trabahong may malaking sweldo para hindi na kayo mag trabaho ni mama,” sagot ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin.

“Hindi papayag ang mama mo sa ganyan,” sambit niya sa akin. Napa nguso naman ako sa sinabi niya dahil alam ko naman na hindi papayag si mama pero kailangan ko siyang pilitin.

“Pero hindi gaganda ang buhay natin kung dito lang ako sa probinsya mag ta trabaho papa,” sagot ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko.

“Hindi natin kailangan nang sobra sobra sa buhay, isleigh. Basta magkaka sama tayo ay sapat na iyon para sa amin ni mama mo, kahit na mag kanda kuba kuba na kami kaka trabaho, hindi lang kayo lumayo sa amin para mag trabaho,” sagot ni papa sa akin. Napa hugot naman ako nang malalim na hininga dahil sa sinabi niya, hindi ko alam kung bakit ganon palagi ang gusto nila ni mama.

Parang kinu kulong kami rito sa probinsya, hindi sapat sa akin ang sakto lang para sa amin, kung sa kanila sapat na ang sakto lang basta sama sama kami, hindi ko matanggap iyon para sa amin. Hindi nila ako pinag aral at pinag tapos para lang maging kuntento na sa sakto lang.

“Pero pa, hindi na kayo buma bata ni mama, kailangan ko nang mag trabaho at maka ipon nang malaki dahil gusto ko kayong bigyan ni mama nang magandang buhay, kahit doon man lang ay maka bawi ako sa inyo, sa mga sacrifices niyo,” sagot ko sa kanya. Ngumiti naman si papa sa sinabi ko.

“Na iintindihan ko kung bakit gusto mong mag maynila anak, pero kuntento na kami nang mama sa ganito, yung napag tapos ka namin sa pag aaral, tapos anbg kapatid mo ay malapit an ring mag tapos sa pag aaral, basta na kikita namin kayo at nakaka sama, masaya na kami roon,” naka ngiting sagot sa akin ni papa.

Napa iling naman ako sa sinabi niya dhail hindi ko ma tanggap na sobrang simple ng pangarap niya, para sa amin naman ang gusto kong gawin.

“Pero pa,” naka ngusong sambit ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa akin.

“Kung papayag ang mama mo sige, pwede kang mag maynila,” sagot niya sa akin. Napa ngiti naman ako sa sinabi niya at tumango.

“Okay pa, thank you,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at ginulo niya ang buhok ko.

“Hindi na nga pala kayo bata para ikulong sa bahay at bantayan namin kayo,” naka ngiting sagot niya sa akin. Napa ngiti naman ako sa kanya.

“Kaya na namin kayong suportahan papa,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa sinabi ko at sinimulan nang hanguin ang lambat kaya tinulungan ko siya.

“Bakit hindi ka nalang mag sari sari store papa?” naka ngiting tanong ko sa kanya. Agad naman siyang napa tingin sa akin at umiling.

“Hindi ko kayang iwan ang pangingsida, Isleigh,” naka ngiting sagot niya sa akin. Napa tango naman ako sa sinabi niya at napa buntong hininga. Kahit ano sigurong gawin ko ay hindi niya talaga kayang iwan ang pangingisda.

“Hay nako papa,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Ngumiti naman siya sa akin at tinapik niya ang pisnge ko.

“Kahit anoing sabihin mo anak, hindi ko talaga ma iiwan ang pangingisda,” sagot ni papa sa akin. Napa ngiti naman ako sa kanya dahil na iintindihan ko naman kung bakit ayaw niyang umalis sa pangingsida dahil simula nang ma tuto siyang mag trabaho ay pangingisda na ang bumuhay sa kanya.

“Na iintindihan ko po papa,” naka ngiting sagot ko sa kanya pagka hila namin sa lambat.

“Ang dami,” naka ngiting sambit ko sa kanya nang ma kita ang mga isda na nasa lambat namin.

“Ikaw ang lucky charm ko,” naka ngiting sagot ni papa sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya at sinimulan ko nang alisin ang mga isda sa lambat at nag hagis pa si papa ng isa pang lambat.

“Ibalik sa dagat ang mga maliliit pa,” sambit ni papa sa akion. Tumango naman ako sa sinabi niya at ginawa ko ang sinabi niya at binalik ko nga sa dagat ang mga na kuha ng lambat. Tinulungan na ako ni papa sa pag alis ng mga isda sa lambat, hanggang sa ma tapos kami sa gina gawa namin.

Ilang sandali pa ay hinango na rin niya ang isa pa at napa ngiti naman ako nang marami ring na kuhang isda.

“Andami,” anka ngiting sagot ko at agad siyang tinulungan sa lambat.

“Maligo ka kauwi mo, baka mag amoy isda ka,” sambit niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya at tumango.

“Opo papa,” sagot ko sa kanya at nag simulang kunin ang mga isda sa lambat.