Chapter 1
1324 Words
Nag-aabang ako nang tricycle sa labas ng school papuntang terminal. Awit sa parents ko, gusto ata ako pahirapan araw-araw pero okay lang mas mahirap ang math.
Itong tricycle naman kung kailan uwing-uwi na ako walang nadaan pag 'di ako uwing-uwi panay 'sakay ka?' yong totoo, joke time ba toh?!
After 15 minutes of waiting, finally! Meron 'ring pumarada! Ito nayon Lord! Na f-feel ko na ang simoy ng aking tahanan!
"Kuya, pa terminal South po?" Tanong ko. Sana umu-o, uwing-uwi na ako!
"Oo iha, pero okay lang ba kung hintayin muna natin 'yong pamangkin ko? Saka pa North muna tayo ha, may part time kasi yun" Sabi ni kuyang driver tinanguan ko naman agad mabuti na 'to kaysa naman nakatayo, nagmumukhang pulubi. Mukha na nga akong lampaso sa lagay na 'to o!
"Puwede pong sumakay na?" Tanong ko.
"Sige iha, pasok ka na lang bibili lang ako ng yosi" Saad ni kuyang driver 'saka umalis.
Sumakay naman agad ako saka umupo, kinuha ko ang cellphone at nagkal-kal ng mga litratong nakuha sa lessons kanina mag-r-recall ako ng mga nai-discuss namin ngayong araw, baka maypa surprise quiz sa oral bukas kakahiya ma zero uy! Wala pa naman akong taga 'Okay lang yan,bawi next quiz' nasa kabilang school ang nag-iisang kaibigan ko mag mula ng pinanganak ako, Lord? Hamon mo ba 'to para maging strong independent woman ako? Mag-aalas-sais na't lahat-lahat wala parin iyong inaantay ni kuyang driver! Kakahiya mag reklamo baka sabihin atat pero magbabayad naman kasi ako 'saka baka wala na akong jeep na masakyan!
Mahal mag van jusko 'saka baka kung 'san pa'ko dalhin!
Nilingon ko si kuyang driver na nasa may gate. Sasabihan ko sana kung puwede na bang umandar ng tumalikod siya sa akin 'saka may kinawayan, 'diko kilala kung sino iyon pero sana naman paki-dalian niya. Umayos na'ko ng upo nang marinig ko na ang boses ni kuyang driver.
"Dito ka sa likod ko sumakay, Knox. May pasahero ako sa loob." Ani ni kuyang driver
'Naks' daw? Sabi ni kuyang driver kanina pamangkin e, pake ko ba diba? Jusko! pati ibang tao pinakikialaman ko na kailangan ko nang iuwi to!
Pinaandar na ni kuyang driver ang tricycle 'saka ako nagdasal na sana may jeep pa! Nilingon ko naman si kuyang driver at ang sarap ng tawa ni kuya ah? Na bigla rin ako ng biglang lumiko pa South, kala ko ba North muna?
"Kuya kala ko ba North muna?" Tanong ko.
"Ah...pa south ka ija dba? Baka maiwan ka ng jeep last trip na daw, kawawa ka naman." Ani niya sabay tawa. Mukha po bang nakakatuwa? Minus 10 kayo sa langit kuya, tinatawanan niyo problema ko!
"Paiyak na po ako puwede po paki bilisan?" Wala sa sariling sabi ko, kaya mas tumawa si kuya. Ito na nga ba sinasabi ko e, dapat nag-boarding house na lang ako!
Hindi rin naman nag tagal sa awa ng diyos ay nakarating na kami sa sobrang pagmamadali ko ay agad akong lumabas sa tricycle 'saka hidi ko na nakuha iyong sukli ko. Okay lang basta't may masakyan pauwi!
Patakbo akong pumunta sa nag-iisang jeep. I even heard someone call me, but I didn't bother to turn my back. Mawawalan na 'ko ng upuan, makikipag chismisan pa ba ako?
"Dalawa pa! Dalawa pa! Sa bangko ka dai." Ani nung pahinante, nilingon naman niya ako 'saka tinanong ako kung pa Kalikoan daw ba ako. Aba! Siyempre 'di naman ako sasakay kung hindi. Agad akong tumango saka niya ako pinasakay sa jeep at pinaupo sa bangko wala na'kong time mag reklamo choosy pa ba ako?
......
After everything I went through today, I'm finally home! "Phelycia! Magbihis ka ka-agad, hugasan mo pinagkainan 'saka isampay mo 'yong mga labahan. Kanina ka pa dapat umuwi 'san ka na naman napapadpad ha!" Sigaw ni mama mula sa labas ng kwarto ko 'di pa nga ako nakakapag bihis tinambakan agad ako ng gawain. Madami pa namang school work na ibinigay tas deadline agad bukas, baka bukas rin 'deds na'ko nito!
"Sige po, bihis lang ako." Sagot ko. Ito talaga mahirap pag hindi ka paborito ginagawa kang alipin, hindi naman sa nagre-reklamo ako kasi trabaho ko naman talaga 'yon bilang anak. Pinapa-aral, at pinapakain naman ako, pero kasi ako na lang lagi. Mabuti na lang pala at hindi ako matalino. I can't bear the pressure and their expectations. Kung ako sa mga gawain sa bahay,si ate naman palagi syang nasa kuwarto niya, probably pressuring her self on her studies afraid of our parents high expectations.
In this life, compare to what the life our parents had when they were young. It was way harder, and today's way easier, than our parents' time. I respect the fact that they have those hardships they went through, but what I don't get is that some parents put their children in the same situation as what they went through from that time, and it hurts me that I'm one of those children.
It's not about those household chores. I'm not that shallow, it's about how they treat me. But I guess I can't change the way they treat me. Kasi ano pa ba dapat diba? Mas okay ng ganito, nakakapag-aral ako, may kinakain ako,natutulogan, kaysa naman maging pulubi sa labas.
I could say maybe... I'm lucky? Compare to those children na walang sariling bahay at humihingi lang kung kani-kanino maybe, I'm lucky.
Natapos na ako sa mga pinapagawa sa akin. It's currently 10 pm and I have so much to do! Kaya pa naman to siguro? Magpupuyat na lang ako, dapat talaga nag-boarding house na lang ako e, ano ba ginagawa ko dito sa bahay? Kaya siguro hindi ako puwedeng mag-boarding house kasi gagawin akong alipin.
Kaka 'I'm home' ko naging hell na.
I fix my things, Muna, but before I start studying. I opened my Twitter account on my phone.
Phelycia @plyciafthdgraz_
Lf ka studybuddy, 'yong kasing talino ni Einstein pls ^^
10:28 PM Twitter for android.
Suszana @sznlopez. 3minutes
Replying to @plyciafthdgraz_
Bhe, baka nakakalimutan mo, ayaw 'mong dinidiktahan ka.
I saw my one and only friend replied, so I messaged her.
Phelycia Faith De Gracia:
szanaaaa
Suszana Lopez:
anongsayo????
Phelycia Faith De Gracia:
may alam kang apps for Gen.math?
Phelycia Faith De Garcia:
hirap na hirap na'ko dito sis huhu
Suszana Lopez:
sa'kin ka talaga nag tanong???
Suszana Lopez:
sure ka???
Suszana Lopez:
ano dl ka quickmath hehe
Phelycia Faith De Gracia:
wow! Ang laking tulong grabe!
Phelycia Faith De Gracia:
apaka life changing
Phelycia Faith De Gracia:
NAMOKA
Suszana Lopez:
Duh siyempre waley akong alam jan, yan lang ma s-suggest ko mhwehe :)
Suszana Lopez:
hanap ka na lang, matalino sa math tas kaibiganin mo
Phelycia Faith De Gracia:
ogag! Kakahiya, nuh yun user
Phelycia Faith De Gracia:
diii, seer use kasiii
Suszana Lopez:
dl ka photomath, para easy life!!!
Phelycia Faith De Gracia:
geh na bye, dami pa school works ko
Phelycia Faith De Gracia:
ang laking tulong mo grabe!
Phelycia Faith De Gracia:
dapat sayo pinapa-phase out!
Ewan ko ha, pero apaka hirap talaga sakin 'yong math like anything related to math. Hindi niyo ko masisi kung ma z-zero ako sa basic math except sa plus, minus joke! Kasi ewan ko rin, nakikinig naman ako, sadyang napakihirap lang intindihin and nag e-excel din naman ako sa ibang subject, hindi naman kasi ibig sabihin mahina ka sa isang subject mahina ka na sa lahat.
We have our own capacity for each thing. Maybe I'm bad at math, but I'm good at English and some are bad at English but good at Math. I think that's how life works? We have our own abilities and that's what makes us unique. We're bad at things they're good at, and we're good at things they're bad at.
I studied up until 12 midnight. I only had 5 hours' sleep and I needed to wake up at 6! It takes an hour to get to school mag-aantay pa'ko ng jeep, sana hindi ako late!
- Writer
