"Özür dilerim" dedi utançla "Babanın yaptığı şeyi öğrenince sanki sen suçluymuşsun gibi sana patladım" Boynuna sarıldı. "Çok özür dilerim"
Can'a sarılmanın verdiği hafiflikle ısınmıştı bile artık o kadar üşümüyordu. İkisi de konuşmuyordu ama birbirlerini sarılıyorlardı. "Özür dileme" dedi Can "Bizim aramızı başkalarının bozmasına izin verme yeter. Bana sırtını dönme, beni bırakma yeter"
"Seni seviyorum" dedi Simya gözünden düşen bir damla yaşı silerek "Seni seviyorum. Yemin olsun ki bu koca göl şahittir, bu uçsuz bucaksız gökyüzü şahittir, bir daha geri gelmeyecek olan bugün şahittir ki seni asla bırakmayacağım"
Can dudaklarına bir öpücük kondurdu. "O zaman bende yemin ederim. Ne olursa olsun, kim ne derse desin, kim karşı çıkarsa çıksın seni asla bırakmayacağım. Ve bir gün zamanı geldi
