CHAPTER TWENTY THREE
DANIELLE'S POV “Daniella! Gising na!8AM na! Bumangon ka nga at tanghali na!” “Daniella! Ano ba! Anong oras mo bang balak bumangon ha?” Naramdaman kong bumukas ang pintuan ng kwarto ko.Pinabayaan ko lang. Pinalo ako ni mama sa bandang hita ko pero kuniha ko lang ang unan at itinakip sa mukha ko. “Daniella! Ano ba!Gumising ka na!” sigaw niya pero hindi ko sinagot. "Hanggang ngayon ba, iniisip mo pa rin si James?Hindi ka niya mahal, ano bang mahirap tanggapin dun?Isang buwan na ang nakalilipas! Ano bang trip mo?Habang buhay ka dito sa loob ng kwarto mo ha?Hindi na babalik sa iyo si James kahit habangbuhay kang magmukmok dito!” Hindi pa rin ako sumagot kaya umalis na lang si mama at padabog na isinara ang pintuan. Tinanggal ko yung unan sa mukha ko.May tumulo na namang luha sa mga ma
- Writer
