Gece, Şehrin ışıkları uzakta, sanki başka bir evrene aitmiş gibi titreşirken, Araf’ın siyah minibüsü Gebze tarafındaki metruk sanayi bölgesine doğru sessizce süzülüyordu. Tekerleklerin asfaltı ezen sesi dışında içeride çıt çıkmıyordu.
Berçim arka koltukta, Taner ve Kerem’in arasına sıkışmıştı. Kucağındaki soğuk metal; susturucu takılmış bir 9mm tabanca, bacaklarına ağır bir yük gibi biniyordu. Araf’ın verdiği yeni telefon cebindeydi. Eski hayatı, rozeti, yemini... Hepsi o kapalı çekmecede, kilometrelerce uzakta kalmıştı. Şimdi burada, bu metal kutunun içinde, bir suç ortağıydı.
Minibüs ani bir frene bastı. Kerem öne doğru sendeleyip küfretti.
“Geldik,” dedi şoför koltuğundaki Caner, dikiz aynasından arkaya bakarak.
Araf, ön yolcu koltuğunda oturuyordu. Başını hafifçe çevirdi. Sokak la
