Aynı saatlerde, Boğaz manzaralı lüks bir rezidansın en üst katında, Baron lakaplı Servet Kalender, elindeki kristal bardakta yıllanmış viskisini döndürüyordu. Odadaki maun masanın etrafında, en güvendiği adamları sessizce bekliyordu. Her biri pahalı takım elbiseler giymişti ama duruşları sokak dövüşçülerinden farksızdı.
Baron, kırklı yaşlarının sonunda, karizmatik ama bir o kadar da acımasız bir adamdı. Yüzündeki her çizgi, tırmandığı kanlı merdivenlerin bir anıtı gibiydi.
“Haber var mı?” diye sordu, sesindeki sakinlik fırtına öncesi sessizliği andırıyordu.
Adamlarından biri, kulağındaki kulaklığa gelen haberi dinledikten sonra yüzü bembeyaz oldu. “Efendim... Bir sorun var.”
“Ne sorunu?”
“Rıhtımda... Bizimkiler pusuya düşürülmüş. Ruslar malı almış ve gitmişler. Ama... parayı bize deği
