Four Months Living With My Husband / Tagalog Story

Chapter 1 One Halatang kinakabahan si Savannah habang tahimik na nakaupo sa dressing room. Pilit siyang ngumingiti sa repleksiyon niya sa salaming nasa harapan, kahit hindi niya maitago ang kaba sa kanyang mga mata. Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang ipinikit ang mga mata. Makalipas ang ilang segundo ay muli niya iyong iminulat. Suot na niya ang isang fitted lace wedding gown na lalong nagbigay ng elegante niyang anyo. Kaunti lamang ang makeup na inilagay sa kanyang mukha at manipis na lipstick ang tanging kulay sa kanyang mga labi. Ayaw kasi ni Dylan sa mga babaeng makapal ang makeup. Napangiti siya nang bahagya. Matapos uminom ng gamot na nakahanda sa tabi ng salamin, muli niyang pinagmasdan ang sarili. Napuno ng iba't ibang "sana" ang isip niya. Sana maging maayos ang lahat. Sana hindi niya ako tuluyang kamuhian. Sana... kahit kaunti lang... maging masaya siya. Napailing siya sa sarili bago muling ngumiti. "Huwag kang mag-alala, Savannah," mahina niyang bulong sa sarili. "Hindi naman ito magtatagal." Parang gusto niyang paniwalaan ang sarili niyang mga salita. Ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso, alam niyang hindi magiging madali ang tatahakin niyang landas. Makalipas ang ilang sandali ay bumukas ang pinto ng dressing room. "Ma'am, oras na po. Kailangan na nating umalis." Napalingon siya sa kanyang assistant na si Ysabelle. Matagal na itong nagtatrabaho sa kanya, simula pa noong aktibo pa siya sa showbiz. Kahit matagal na siyang tumigil sa pag-aartista, hindi pa rin siya iniwan ni Ysabelle. Tumayo si Savannah at ngumiti rito. "Tara na." Tahimik silang lumabas ng silid at sumakay sa sasakyang ipinadala ng mga magulang ni Dylan. Habang bumibiyahe, tahimik lamang si Savannah. Nakatanaw siya sa bintana habang pinagmamasdan ang mga gusali at taong kanilang nadaraanan. Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay mas mabilis ang t***k ng kanyang puso habang papalapit sila sa simbahan. Nang makarating sila, hindi muna siya bumaba ng sasakyan. Tahimik niyang minasdan ang paligid sa labas ng bintana. Hindi niya hinahanap ang media o mga reporter. Gusto niya lang maramdaman ang malamig na simoy ng hangin. Gusto niyang maramdaman na buhay pa siya. Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang bumukas ang pinto ng sasakyan. Agad siyang inalalayan ni Ysabelle. "Salamat," halos pabulong na sabi ni Savannah. Ngumiti ang assistant ngunit hindi nito napigilang mapaluha. Bigla siya nitong niyakap. "Salamat din, Ma'am Sav," nanginginig nitong sabi habang pinupunasan ang sariling mga luha. "Sana maging masaya ka." Napangiti si Savannah kahit bahagyang namasa rin ang kanyang mga mata. "Salamat." Kinuha ni Ysabelle ang cellphone nito. "Isa lang pong selfie." Tumango si Savannah. Nag-selfie silang dalawa na may ngiti sa kanilang mga labi, kahit parehong alam nilang maraming emosyon ang nakatago sa likod ng mga ngiting iyon. Pagkatapos ay inayos ni Savannah ang belo at bouquet ng puting rosas na hawak niya. Handa na siyang pumasok sa simbahan. Unti-unting bumukas ang malaking pintuan. Lahat ng naroon ay napalingon sa kanyang direksiyon. Simple lamang ang kasal. Hindi ito katulad ng inaasahan ng marami para sa dating sikat na artista. Iilan lamang ang mga bisita. Naroon ang mga magulang ni Dylan, ilang kamag-anak ng pamilya Serrano, ang mga miyembro ng grupo ni Dylan, ilang executive mula sa kumpanya ng kanilang pamilya, apat na sponsor, ang dati niyang manager, ang kanilang driver, at ang assistant niyang si Ysabelle. Wala roon ang pamilya ni Savannah. Hindi niya ipinaalam sa mga ito ang kasal. Alam niyang hindi sila papayag sa naging desisyon niya. Mahigpit niyang hinawakan ang bouquet habang dahan-dahan siyang naglakad sa aisle. Sa bawat hakbang ay lalo niyang nararamdaman ang bigat ng dibdib niya. Hanggang sa tuluyan siyang makarating sa altar. Ang mama ni Dylan mismo ang naghatid sa kanya sa harapan ng binata. Nag-angat siya ng tingin. Ngumiti siya kay Dylan. Ngunit hindi man lamang siya nito nginitian pabalik. Sa halip ay malamig lamang itong tumingin sa kanya. Saglit na kumirot ang kanyang puso. Pero pinili niyang huwag ipahalata. Ngumiti pa rin siya hanggang matapos ang seremonya. isa isa bumati ang mga bisita sa kanila. "Congratulations" "Congrats pre" sabi ni Calix ang isa sa pinakamalapit na kaibigan ni Dylan. tinanggap lang nito ang pakikipagkamay ni Calix pero malaig ang tingin niya sa kaibigan. "Best Wishes" sabi ng mga bisita nila pagkatapos nagpicture taking sila, una groupo, ninang at ninong kasunod pagkatapos sila ng dalawa. "Ma'am urong kaayo malapit kay sir" nakatalikod si Savannah kay Dylan. "urong pa ng kaunti" sabi ng photographer. medyo kinabahan si Savannah dahil first time niyang mapalapit ang katawan nila. ng matapos na sila nagpicture taking umuwi na ang mga bisita nila. habang nasa loob ng sasakyan pauwi sa bahay ni Savannah. tahimik lang silang dalawa walang gustong magsalita sa kanila ng mauuna. tanging makina lang ng kotse ang maingay. at para maiwasan ang tensyon sa kanilang dalawa binaba ni Savannah ang bintana para makapasok ang hangin. napatingin sa kanya si Dylan, saka binalik ang tingin nito daan. nakasabit ang isang kamay sa kabilang pinto sa gilid habang ang isang kamay nagdadrive. napatingin si Savannah sa kamay ni Dylan suot ang silver watch. napangiti si Savannah ng lihim na nakatitig kay Dylan nagdrive hindi niya maiwasan lalo na ng nararamdaman niya ang puso na kumabog sa kaba. kinilig si Savannah sa lihim. huminto ang sasakyan sa harapan ng gate ng isang high end subdivision. at nilingun siya ni Dylan. "sa kabila" sagut ni Savannah kaya nagmaneho ulit si Dylan. "diyan iliko mo" pagbibigay niya ng instruction kay Dylan. "Straight lang" sabi ni Savannah. sumunod lang si Dylan. nakasuot pa si Dylan ng Tuxedo Suit puti. "itigil mo sa gray na gate" sabi ni Savannah na tahimik sinunod ni Dylan. gabi na ng dumating sila sa bahay. automatic bumukas ang gate at nagsirado. dalawang palapag na bahay na hindi masyadong malaki tama lang. pagkababa nila. agad nilibot ni Dylan ang paningin niya sa paligid. at binuksan na ni Savannah ang main door. isang pitik ni Savannah agad umilaw ang loob. medyo nagulat si Dylan sa hindi niya inasahan na makita. lahat ng decor sa wall, ang mga chandilier, sofa style mamangha ka talaga. "nasa itaas ang kwarto" na agad naman inakyat ni Dylan. Narito ang mas maayos at mas natural na description: Writing Pagkapasok nila sa loob ng bahay, napahinto si Dylan sa kinatatayuan niya. Hindi niya inaasahang ganoon kalawak at kaganda ang kabuuan ng mansyon. Sa gitna ng living room ay naroon ang isang mamahaling cream-colored na sofa set. Mula sa mataas na kisame ay nakasabit ang isang napakalaking crystal chandelier na kumikislap sa bawat tama ng ilaw. Ang kisame mismo ay may eleganteng disenyo na lalong nagbibigay ng marangyang dating sa buong bahay, habang ang mga wall lamp na nakadikit sa dingding ay nagdaragdag ng mainit at klasikong liwanag. Napansin din niya na bahagyang mas mataas ang living room. Mula sa pangunahing sahig ay kailangan pang umakyat ng dalawang baitang ng hagdan bago tuluyang marating ang sala. Sa kabilang bahagi naman ng bahay ay naroon ang isang malapad at kurbadong cream-colored na hagdanan na may makinis na handrail. Isa pa lang itong tingnan ay halatang mamahalin at tila diretso sa mga mansyon na napapanood lamang niya sa telebisyon. Hindi maiwasang mapahanga ni Dylan. Pakiramdam niya ay nakapasok siya sa isang bahay na mas kahawig ng isang palasyo kaysa sa isang ordinaryong tahanan.