My Husband's Secret Affair, A Seafarer's Tale

Chapter 7 Misunderstood

Chapter 7 Misunderstood

Hindi ko lubos maisip na nagawa ko iyon. The moment my tongue touched it. It was smooth and hard. Pero ang sagwa sa pakiramdam. Alam ko na may gumagawa ng ganoon. Pero hindi ko talaga inasahan na ipagagawa niya sa akin at nagawa ko.

Naririndi ako na maisip kung paano ako nabigla ng makaharap ko na iyon. I shook my head. And breathe. Pinaandar ko ang faucet. Tangin lagasak ng tubig ang naririnig ko pero iba naman ang nakikita ng mga mata ko.

Naghilamos ako at naghugas ng bibig. Gusto ko linisan ang buong bunganga ko. Abala ako sa ginagawa ko.

Hindi ko namalayan na sumunod siya sa akin. Pumasok siya ng banyo at tumungo sa kinaroroonan ko. Wala siyang suot. Ako naman nakasuot pa din ng robe. He reached on me na nakayuko sa lavatory. Abala naman ako sa ginagawa ko.

He hugged be from my back. Bumalot ang kamay niya sa baywang ko. Sabay niya ipinatong ang baba niya sa balikat ko. Parang maluluwa ko ang lahat sa sikmura ko noong bigla niya diniin ang ulo ko sa kaniya.

I can feel his breath. Bumulong siya sa tainga ko habang nakasandal pa ako sa lavatory.

“I am sorry." He said.

"Na carried away yata ako." ito ang sinabi niya habang isinasayaw niya ako sa bisig niya.

"Hindi ko kasi maresist. I’m sorry, hon.” Ang sabi niya. He was sincere sa words niya. And I can feel the genuity of his apologies.

Hindi ko talaga lubos akalain na ganito ang gusto niya gawin. Hindi pa naman namin napag-uusapan ang tungkol dito.

Umayos ako ng pagkakatayo. Of course, I can feel his behind me. Ang init and it’s hard rock.

“Make peace with me, hon.” Ang sabi niya.

Dumukot ako ng tissue at napatingin sa salamin. I can see our refelction. Nakakainis lang kasi sa tuwing titingin ako sa kaniya ay parang may kung ano na pumapawi sa nararamdaman ko. Pakiramdam ko nanghihina na agada ko. Iyon bang para akong nasa ilalim ng kaniyang mahika na kaya niya libangin ang isip ko at huwag na magalit sa kaniya. Lagi ako napapasuko at hindi ako pwede magalit.

I looked into him and I saw him looking at me in the mirror too. Nagmamakaawa ang mga matang iyon. Talagang hindi ko maayawan.

I held his arms na nakabalot sa baywang ko. Huminga ako ng malalim. Parang mawawalan ako ng ulirat kanina. Pero ngayon ay ayos na dahil niyakap na niya ako.

Tumango lang ako sa kaniya bilang tugon habang pinapahid ko ng tissue ang mukha ko.

Hinarap niya ako sa kaniya. At niyakap ng napakahigpit.,

“I’m sorry. Hindi ko na uulitin, hon.” Ang malambing niyang sabi.

I hugged him too. Wala eh suko na ako.

Bumalik na lang kami sa kama at nagyakap. He felt bad dahil sa reaksiyon ko.

I felt that too dahil hindi ko siya napagbigyan. Kaya naman hinarap ko siya.

“I am willing to do it for you pero huwag mo naman biglain. Alam mo na ito pa lang ang bed experience ko. Please guide me lang kasi hindi ko alam. I’m sorry if I can’t make it now.” Ang sabi ko.

He kissed me on my forehead and nose and lips. At ayon napikit kami pareho.

KINAUMAGAHAN ay maaga ako bumangon upang maligo at nagbihis. Siya naman ay nasa kama pa din. Kung kaya ay ginising ko na.

“Hon bangon na. Let’s eat.” Ang sabi ko. Bababa lang naman kami para kumain. I don’t know yet kung ano ang plans for today. But I am looking forward for something new.

Dumilat ang mga mata niya. He smiled at me like a foolish.

“Ano ba? Bangon na. Gusto ko na kumain.” Ang sabi ko sa kaniya.

“Later, call ka na lang sa staff na maghatid ng breakfast.” Ang sabi niya.

“Ayoko. Gusto ko bumaba.” Ang sabi ko.

“Hon?” ang tawag niya sa akin.

“Ako na lang mag-isa ang bababa kung ayaw mo.” Ang sabi ko.

“Iiwan moa ko?” ang tanong niya sa akin.

Naningkit ang mga mata ko na nakatitig sa kaniya.

“Please get up now. I’m really hungry.” Ang sabi ko.

Kaya naman ay bumangon siya na nakabalot ang kumot sa ibaba niya.

“Bakit pa tinago?” ang pang-aasar ko sa kaniya.

“Nakakahiya nagagalit.” Ang sagot naman niya at tumawa ako sa tingin niya. Ang harot ng asawa ko.

Naligo siya at naghintay ako sa terrace ng kwarto namin. Matirik na ang araw maybe it’s almost eight in the morning. Maingay na sa ibaba. Medyo dinig ko mula dito ang ingay ng mga tao.

His phone is ringing now. Kaya naman naagaw ang aking pansin. Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at pumasok. Pagpasok ko ay tamang kakalabas lang din niya ng banyo. Nagtutuyo siya ng buhok niya. Naglakad papunta sa kama dahil naroon ang cellphone niya. SInagot niya ito.

“Ma?” ang sabi niya.

.

.

.

“O sige po. Dadaan kami mamaya.” Ang huling narinig ko sa kaniya.

Nakatingin ako sa kaniya. Like I am asking a question.

“Anod aw, hon?” ang tanong ko.

Ibinaba niya ang phone at tumingin sa akin.

“Uwi na daw tayo namimiss tayo nila mama.” Ang sabi niya.

“Sus? Iyon lang?” ang sabi ko.

Ngumiti siya.

“Biro lang, hon. Sabi niya kung gusto natin magdinner kasama sila mamaya, we can drop by.” Ang sabi niya.

Tumango ako. Gusto ko din iyon.

“Magbihis lang ako ha, bababa na tayo. Ang sabi niya.

Natapos na siyang magbihis. Bumaba na kami upang mag breakfast.

Sa dining hall ay may iilan ng kumakain. We are having our buffet breakfast.

Inihatid niya lang ako sa table at sinabing siya ang kukuha ng kakainin naming.

Kaya nanatili na lang akong nakaupo habang naghihintay na bumalik siya.

Lumakad siya papunta sa long table na may nakalagay na mga chefing dish.

I saw him from here. May katabing lalaki. It’s Lucas again. And this time may kasama siyang isang guy. He looks like a model. Ang tangkad at ang puti. Halatang yayamanin ang tindig. Naisip ko tuloy kung binate pa kaya sila? Naalala ko kasi si Laila. Naiwan sa Dubai na kasama ko sa trabaho. Baka pwede ko maireto sa mga ito. Kung sino lang ang interesado na makipagkaibigan.

Nag-uusap sila habang kumukuha ng pagkain. Sa isip ko matatagalan na naman ba ito bago makarating ang pagkain sa harap ko.

Kaya naman ay inaliw ko muna ang sarili ko ng kaka-scroll sa cellphone ko.

Nakita ko ang message ng kasama ko sa work.

Mula kay Laila.

[Les, best wishes. Congrats at miss ka na namin dito. Balik ka ha.]

Napangiti ako kasi isang buwan pa lang ako nawawala sa work. Pero heto sila namimiss na agada ko.

Naagaw ang pansin ko ng agad naman may lumapag ng pagkain sa harap ko. Nagtaas ako ng tingin mula sa nakitang kong pinggan.

Nandito na nga siya. Napansin ko na hindi lang iisa ang nasa harap ko. Hindi lang iisang lalaki.

May kasama siya. Si Lucas at itong hindi ko kilala na isa.

“Hi! Good morning Lesley!” ang bati ni Lucas sa akin. He’s smiling at me.

Tumango ako at ngumiti sa kanila.

“Can we join you?” ang tanong niya.

“Sure!” ang mabilis kong sagot. Pero sa isip ko marami pa naman vacant tables and seats bakit sa table namin?

“Thanks!” ang sabi ni Lucas. Feeling niya talaga komportable na siya.

Naupo silang tatlo. Katabi ko si Jeff at nasa harap ko si Lucas at ang isang lalaki na kasama niya.

Inilapit ni Jeff ang plato ko sa harap ko.

Ang dami ng nilagay niya. Egg, bacon, bread, hotdog at may sliced fruits.

Napatingin ako sa kaniya.

“Uubusin ko to?” ang tanong ko sa kaniya.

“Yes! Kumain ka ng marami, hon. I know you’re tired.” Ang sabi niya sa akin.

Pasimple ko siyang kinurot dahil sa hindi ko inaasahan ang sasabihin niya.

Napalingon siya sa akin ng bahagyan. Tiningnan ko siya sa mga mata niya. Nagkaintindihan kami ng mabilis sa saglit na pagkakatitig.

“Okay!” iyon lang sinagot ko sa kaniya.

Nagsimula ako gumalaw ng pagkain. Sa sobrang pagod ko siguro kagabi kaya parang nagcrave ako bigla ng something fresh. Inuna ko na ang sliced fresh fruits para sumigla naman ang katawan ko. Napadaan sa isip ko ang isang ideya na maaari namin mapag-usapan.

Tumikhim ako at tumingin kay Lucas.

“Lucas are you in a vacation too?” ang tanong ko.

“Ako?” ang tanong niya.

Ngumiti ako at tumango.

“Hindi. May business na inaayos.” Ang sagot niya.

“Ah! Kaya ba nandito ka?” ang sabi ko.

“Yup!” ang sagot niya sa akin.

“May girlfriend ka na?” ang tanong ko naman. Interesado talaga ako na malaman kung single ito o may girlfriend na.

Napatingin si Jeff sa akin ng sabihin ko iyon.

Hindi naman umimik agad si Lucas.

“A--- ano. Wala pa.” ang sabi niya. Bahagyang nahihiya. Iyon ang pagkakabasa ko sa sagot niya.

“Wow! Sa tindig mo na ‘yan?” ang sabi ko. Nakakamangha mukha siyang babaero sa totoo lang. Pagkatapos wala pala siyang girlfriend. Sayang naman ang mga bisig na malulusog at matitigas. Walang nakikinabang.

Nagtawanan silang tatlo. Ako, wala akong makitang reason to laugh with them.

“Pihikan ‘yan.” Ang sabi ni Jeff.

Tumango ako. Marahil tama siya pihikan. May ganoon naman talaga siguro.

“Talaga?” nanghinayang na agada ko ng sabihin ko.

“Ano kasi iyong friend ko si Laila----- pwede ko ireto sa iyo. At least kilala pa ni Jeff. Single pa iyon.” Ang sabi ko. I feel proud na single pa din ang kaibigan ko. Kaya inaayos ko talaga ang pagrereto dahil baka sakaling mag-work.

Umiling agad si Lucas.

“May nililigawan na ako.” Ang sabi niya.

Nagtaas ang kilay ko ng marinig iyon. Napanguso ako sa panghihinayang na wala na pala chance na maireto ko ito kay Laila.

“I see. Pero if given a chance na makausap siya, willing ka na makilala?” ang tanong ko. Pinipilit ko talaga na magka-chance.

“Sure!” ang sabi niya habang nagsisimula ng magtimpla ng kape niya.

“Sayang kasi. Ang gwapo mo pa naman. Babagay ka kay Laila.” Ang sabi ko na siguradong sigurado sa sinasabi ko.

Nahalata ko na may iba sa reaksiyon ni Lucas. Nakangiwi kaya siya? O baka naman mali lang ang nakita ko. Parang nandiri sa sinabi ko. Pero wala naman sigurong lalaking ganito kapag babae ang pinag-uusapan.

Katulad ni Jeff. Napakamapangahas pala. Sa likod ng mukha niyang maamo ay hindi ko lubos akalain na may itinatago din. Pero syempre mas nahihiya ako dahil hindi ko masabayan ang kaniyang mga gusto subukan.

Naging maayos at masaya ang breakfast namin. Masarap din pala kakuwentuhan itong si Lucas. Kaya naman siguro last night natagalan silang makabalik. Hindi ko din masisisi itong asawa ko. Naghahanap lang talaga siguro ng someone to relate with sometimes.

Sumandal ako sa upuan ko at uminom ng juice. Nakatingin ako sa kanila ng kasama niya. Curious ako ngayon kung kaano-ano niya ito. Hindi man lang umimik sa buong panahon na magkakasama kami sa table at kumakain.

Inilapag ko ang baso na nangangalahati pa ang laman.

“Lucas sino nga pala ang kasama mo?” ang tanong ko.

Napatingin sa akin si Lucas at lumipat ang tingin niya sa kaniyang kasama.

“Ano--- pinsan ko.” ang sabi niya.

“Hi! Ano ba pangalan mo?” ang tanong ko. Medyo bata pa naman ito tingnan. He looks young maybe nasa twenty five years old.

“Nag-aaral ka?” dagdag ko na tanong dito.

Ngumiti siya sa akin.

“Hi po. Ako po si Zed. Pinsan po ni kuya Lucas.” Ang pakilala niya sa akin.

“Ah--- Zed pala ang pangalan mo. Ilang taon ka na?” ang pangungusisa ko.

“Twenty seven na po ako.” Ang sagot niya.

“Ay? Bata ka pa. Sayang kasi thirty two na si Laila. Sige huwag na lang.” ang sabi ko.

“Bakit, hon?” ang tanong ni Jeff sa akin.

“Wala naman. Hinahapan ko si Laila ng magiging pag-ibig niya.

Tumawa si Jeff ng marinig iyon mula sa bibig ko.

“Bakit? Pwede naman hindi ba? Ano ang masama doon?” ang sabi ko.

“Oo nga naman pare. Hayaan mol ang si Lesley. Naaaliw na nga kami sa kaniya.” Ang sabi ni Lucas.

“O hind ba? Walang masama sa bagay na iyan. Malay ko ba kung magkakasundo din naman sila kung sakali. Pero bata ka pa. Kaya never mind na.” Ang sabi ko sa kanila.

Kumuha si Lucas ng table napkin at nagpawid ito ng kaniyang bibig.

Napaawang ang bibig ko ng mapansin ko ang kaniyang mga daliri na parang may iba.

O baka naman malik-mata lang iyon dahil mabilis ang pangyayari.

Natawa ako sa sarili ko na tila may pilantik akong nakita. Baka naman mali ang iniisip ko sa kaniya.

Pero kung sakali man ay sayang dahil ang gwapo niya tapos medyo binabae siya.

“Excuse us, Jeff nd Lesley.” Ang sabi niya.

“O? Alis na agad kayo?” ang tanong ko sa kanila.

“Oo! May aayusin pa kami. Salamat sa pagpapaunlak ng hiling ko na makisabay sa inyo ng agahan.” Ang sabi ni Lucas sa akin.

“You’re welcome!” sagot ko.

Ngumiti ako sa kanila. Tumayo sila at lumayo na mula sa kinauupuan namin.

Nagpatuloy pa din si Jeff ng kaniyang pagkakape.

“Hon? May napansin ako kay Lucas.” Ang sabi ko.

Ipinatong niya ang tasa ng kaniyang kape sa mesa. Hinarap ako.

“Ano ‘yon, hon?” ang tanong niya sa akin. Interesado siya sa sasabihin ko.

“Si Lucas ba, lalaki?” ang tanong ko.

Tumawa si Jeff sa tanong ko.

“What made you say so?” ang tanong niya. Curious din ba siya kagaya ko?

Nagkibit-balikat ako kasi hindi ko alam kung paano ko naman sasabihin.

“Feeling ko.” Ang sabi ko sa kaniya.

“Huwag mo isipin. Baka may mag pagkakataon lang na medyo may pilantik si Lucas gumalaw.” Ang sabi niya.

“O hindi ba? Ikaw mismo nakita mo na din eh.” Ang sabi ko.

Tumawa si Jeff sa mga pinagsasabi ko.

“Hon lumayo ka sa kaniya.” Ang sabi ko.

“Bakit?” ang tanong niya.

“Of course! Baka mamaya mapagnasaan ka.” Ang sabi ko kay Jeff.

Humalakhak lalo itong loko.

“Bakit ba?” ang tanong ko.

“Hon? Stop it. Huwag ka mag-isip ng ganiyan. Were good friend kaya wala ka naman dapat isipin. Lalaki ako.” Ang pagpapasiguro ni Jeff sa akin.

Of course I know na lalaki siya. Medyo naintriga ako kay Lucas.

“Sure ka na pinsan niya ang kasama niya?” ang tanong ko ulit.

Humawak sa mukha ko si Jeff.

“Stop! Let’s talk about something else.” Ang sabi niya sa mukha ko.

Tumango ako dahil baka tama naman siya may mas mahalaga kaming pag-uusapan.

“Hon in a month flight ko na pabalik kaya gusto ko sulitin ang oras na magkasama tayo.” Ang sabi niya.

“I know.” Ang sabi ko naman.

“Then let us take all the time we have to stay with each other.” Ang sabi niya.

Ngumiti ako.

“Sige! Saan tayo pupunta?” ang tanong ko.

“I told you kahapon hindi ba?”

“Ah! So itutuloy mo ang plan?” ang tanong ko. Naexcite ako.

“Yes! And Lucas and Zed wants to join us.” Ang sabi niya.

“What?” bigla naman umasim ang pakiramdam ko ng sabihin niya iyon.

Bakit sasama?

“Hon were leaving tomorrow early ha?” ang sabi ni Jeff.

Nagwawala ang loob ko. Akala ko kami lang na dalawa ang aalis. May kasama pala kami. Napanguso ako ng hindi inaasahan. Talagang ang tindi ng kapit ni Lucas sa asawa ko. Bakit siya sasama? Akala ko business ang purpose ng stay niya?

“Hon?” ang itsura ko nakitingin kay Jeff. I was about to speak out sana na gusto ko ng privacy for us. Pero naunahan ako ng hiya na magsimula ng pag-uusapan.

He held my hand. Tiningnan ko iyon at nagtaas ako ng tingin sa kaniya.

“Halika! Labas tayong dalawa.” Ang sabi niya.

“Where?” ang tanong ko.

“Mall!” ang sabi niya agad.

“Bakit?” ang tanong ko. Nakapagtataka bakit kami pupunta sa mall.

“May bibilhin lang.” Ang sabi naman niya.

“Fine!” Tumayo ako na tinatamad. Kailangan ko pa din sumama kahit na nawalan ako ng gana.

We left the hotel together.

Nagpunta kami sa isang mall. Pagpasok namin ay diretso kami sa beach wear section.

Naaliw ako dahil siya mismo ang pumipili ng damit na para sa akin.

Ngayon ko lang ulit nakita si Jeff na ganito ka excited.

He picked everything na makita niyang maganda. Aanhin ko kaya ang dami ng mga ito.

“Hon? Ilanga raw tayo doon?” ang tanong ko.

“Two days and a night lang, hon.” Ang sabi niya.

“Okay. So you mean bukas we arrive tama?” ang tanong ko.

“Yes.” Ang sabi niya.

“Then the next day babalik?” dagdag ko.

“Oo pero sa city muna tayo magstay.” Ang sabi niya.

“Stay sa city?” ang tanong ko. Ano ang gagawin namin sa City doon? Napakagat ako ng labi ko.

Hindi ko ito inaasahan na may changes ng plans.

“Kasama pa din ba sina Lucas if we stay in the city?” ang tanong ko.

Natigilan si Jeff.

Maybe he feels na may pag-ayaw ako sa mga sinasabi niya.

“Hon may sariling lakad naman sila. Sasabay lang daw sila sa travel. But I don’t know kung saan sila pupunta doon.” Ang sabi niya.

“Okay! Akala ko kasi kasama din sila sa honeymoon.” Ang tanging nasabi ko.