Lumipas ang ilang linggo matapos ang pagkikita namin ni Mrs. Madriaga. Pero kahit kailan, hindi ko nabanggit kay Zed ang tungkol doon.
“Packed up na ba ‘yung gamit mo for the site visit?” tanong niya habang nasa biyahe kami pauwi galing opisina.
Nilingon ko siya saka ngumiti. “Yeah,” mahinang sagot ko.
“I’ll pick you up at 5 a.m. then,” sabi niya.
Tumango ako, at bago ko pa maibalik ang tingin sa labas, inabot niya ang kamay ko saka marahang hinalikan iyon. The gesture was simple, but it was enough to quiet every noise in my chest.
Pagdating namin sa tapat ng apartment, agad niyang inihinto ang sasakyan. Kinalas ko ang seatbelt, pero mabilis siyang bumaba para umikot at pagbuksan ako ng pinto.
And there it was again—that consistent kindness. He never failed to make me feel seen.
“Co
