Azra
Donato hastane işlemlerini halletmişti.Taburcu olup onlarla araba giderken kimseden çıt çıkmıyordu arada Alex'in bakışlarını üzerimde hissetsemde ona hiç bakmıyordum.
Yarım saat daha yolda gittikten sonra evime giden yola girmeyip başka bir yoldan gittiklerinde, "Burası benim evime giden yol değil" şaşkınca onlara bakıyordum.
"Eve gitmeyeceksin Azra, benim evime gidiyoruz." diyen Alex'e bakışlarımı hızla çevirdiğimde ifadesinde ne olduğunu anlayamadığım duygular vardı.
"Nee!? Öyle bir şey olmayacak hemen beni eve bırakın!" yüz ifadesini görmemezlikten geldim, bana sormadan nasıl bu kararı verebilirdi. Kuzey'i o şekilde asla bırakmazdım. Onlara desemde iki adamda beni umursamadan yola devam ediyordu. En sonunda öfkemi kontrol edemeyerek;
"Beni şimdi eve bırakacaksınız!! Kuzey me
