Azra
Kahvaltıya indiğimizde Alex ile biraz önceki yakınlaşmamızdan dolayı hâlâ kalp atışlarım hızlıydı.Yanımda yürürken yüzündeki sırıtışı görebiliyordum. Onu sertçe itip odadan çıkmayı başardığımda arkamdan sırıtıyordu. Masaya geçerken ona hiç bakmamaya çalıştım zaten kahvaltıyı gördüğüm an Alex'i görmemeye çoktan başlamıştım. Tanrım her şey vardı.... Alex bu halimi görünce gülerek, "Kahvaltıya karşı gerçekten bir zaafın var"
"Normalde fırsat bulamadığım için, olunca kendimi tutamıyorum." haftanın nerdeyse altı günü çalışıyordum kahvaltı yapamıyordum. Haliyle görünce de yapmayı seviyordum. Hızlı hızlı kahvaltımı yaparken Alex bana bakıyordu
"Bay Alex bana öyle bakarsanız yiyemem"
"Elimde değil senin gibi iştahlı yemek yiyen bir kız görmedim." bana bakarken hayranlık mı vardı gözleri
