Türkiye'ye geldiği gün....
Alex
"Donato çabuk ol"
"Tamam geldim" Sağ kolum işlemleri hızla halletmeye çalışıyordu ama ben o kadar sabırsızdım ki sanki saatlerdir bekliyor gibiydim bir an önce Azra'yı görmek istiyordum.
Donata geldiğinde "Sonunda!"
"Anca bitti işlemeler Alex, biraz sakin mi olsan acaba?" imalı şekilde bakarak.
"Ben gayet sakinim" desemde karşımdaki adam alayvari şekilde bana bakıp güldü ve aracı çalıştırdı.
"Azra'nın evi nerde?"
"Hava alanına uzak baya oraya gitmemiz rahat üç saat sürer."
"Evde mi işte mi?"
"Oraya gittiğimizde evde olacak akşam çalışması yok bugün"
Sıkıntılı bir nefes verdim onun bu kadar çok çalışması hoşuma gitmiyordu hangi bünye bu kadarını kaldırabilirdi ki hele hamileyken.
Yol boyunca Donato ile konuşmadık etrafi izliyordum onun doğup
