TARÇINLI KEK

4. Bölüm

Cemre: içimdeki bir his senin adın Kuzey diyor anonim. Doğru muyum? Anonim: demek senin de hayallerini süsleyen bir kuzey tekinoğlu var, üzgünüm güzelim ben romeo'yum. Cemre: neden romeo'sun sen. Cevap gelmediğinde tekrar yazdım. Cemre: ahmet değil mehmet değil neden romeosun. Cevap gelmemeye devam ediyordu ve bu ilgi meraklısı halim beni kendimden birkaç adım uzaklaştırdı. Dönemsel bir ilgi krizine girmiştim ve anonimin yazmaması sinirlerimi bozuyordu. Bu düşünceyle cam kenarına geçip çikolatamdan bir ısırık aldığımda telefon titredi. Anonim: regli misin sen? bir duygusallık seziyorum. Cemre: her şeyi de bil zaten, bir şeyden geri kalma. Anonim: şu ara ilgilenemiyorum seninle. Cemre: benimle ilgilenmek zorunda değilsin. Anonim: neden yazmadığım halde üst üste yazıyorsun öyleyse. Bir an öfkeyle yazmayı kesip kendimi sorguladım. İsmini, cismini, kim olduğunu bilmediğim bu kişiye fazla tolerans gösteriyordum. Başından beri saçmalıktı. Cemre: anonim ben konuşmayı bitirmeye karar verdim, az önce. Anonim: saçmalama portakal kabuğum, aşk konusunda mantığını dinlemeye çalışırsan daha çok batarsın. Cemre: ne aşkı anonim ne aşkı? Anonim: bana karşı bi ilgin var ve bunu mantıksal şeyleri ön plana çıkararak bastırmaya çalışıyorsun. Cemre: hayır yapmıyorum hatta konuşmayı kesiyorum. Anonim: yapamayacaksın Cemre. Cemre: sana hayatında başarılar. *** Günlerdir ona yazmamak için yüz tane sebep saymıştım kendime. Okula giderken metroya bindiğimde, dersi dinler gibi görünüp başımı sıraya koyduğumda, kantin sırasında... Geçtiğim her yerde yazmayacaksın diye defalarca tekrarlıyordum. Ama bu hikayenin sonunu bilirsiniz 'eski sevgilime yazmayacağım' diyen her arkadaşınız yazmıştır. "Acaba o yazar mı Duygu?" Yan sıramda telefonuyla uğraşan Duygu'ya seslendiğimde bana döndü ve kaşlarını kaldırdı. "Kimdi acaba ya? Öğrenemeden bitirdin kızım. Böyle başlayan aşkları filmlerde görünce dibimiz düşer, başımıza gelince tepiyoruz. Aptalsın Cemre." "Çok harika ya!" Ellerimi kaldırarak sıradan kalktım. "Özür dilerim kim olduğunu bilmediğim hatta tehlikeli olabilecek birine bağlanmadığım için. Aç biraz haber izle neler oluyor ülkede aptal kız." "Başladı yine mantık makinesi. Ama sana söylüyorum o son konuşmanız değildi Cemrecim, yine yazacaksın." "Hayır Duygu yazmayacağım!" Ona çıkışarak tuvalete gittim ve yüzüme su çarptım. Saçma sapan bir şeydi ve meraktan içim içimi yiyordu. Kim olduğunu bilmek isterdim. Çeşmeyi kapatıp tuvalete geçtim ve çıktıktan sonra şaşkınlıkla aynaya baktım. Biri aynaya yazı yazmıştı. SENİ ÖZLEDİM PORTAKAL KABUĞUM Kalp atışlarım adımlarımla yarışırken köşeyi döndüm ve... Karşıdan 80 kilometre hızla gelen bir öküz ordusunun bana çarpması ve yerle bir olmam bir oldu. Okul koridorlarını bilirsiniz... amaçsızca bir yere koşan erkekler vardır ve kimse bu insanların nereye gittiğini bilmiyordur. O anlardan birisine sıkışıp kalmıştım. "Aptal sürüsü! Neye koşuyorsunuz neye? Nereye yetişeceksiniz!" Sinirle kalkıp onlara bağırırken bir yandan gözlerimle anonimi arıyordum ama yoktu. Harika! Yine bir fırsat elimde patlamıştı, hem de koridorda koşan mallar yüzünden. Öfkeyle sınıfıma gidip çantamı buldum ve telefonu alarak nefes nefese anonime yazdım. Cemre: aptal! Senin yüzünden beynim koridora aktı aptal! Anonim: koşanları gördüm... seni uyarmak istedim ama çok geçti Cemre: ne işin var senin burada? Hani okuldan değildin yalancı pislik Anonim: okuldan değilim demedim sadece belki dedim bebeğim Cemre: bebeğin miyim gerçekten Bir an sendeledim ve tekrar yazdım. Cemre: başlatma bebeğine çık karşıma Anonim: seviyorum bu şapşal hallerini Cemre: ya sen beni delirtip delirtip bu deliliği mi seviyorsun ruh hastası! Anonim: işlerim var bebeğim benim akşam konuşuruz Cemre: siktir git anonim s i k t i r G İ T Bir süre şaşkınlığımı atamayarak bakakaldım ama hemen ardından toparlanıp koridora koştum. Burada olduğuna inanamıyordum. Bu kadar yakınken nasıl bir o kadar uzak olabilirdi. Tam koridorun sonunda kafasına siyah kapşonlu geçirmiş uzun boylu birini gördüm ve ona doğru koştum. Ben onu gördüğümde köşeyi dönüyordu ve yetişebilirdim. Kalp atışlarım adımlarımla yarışırken köşeyi döndüm ve... Anonim: beni sana en çok çeken nedenlerden biri neydi biliyor musun? Yatağıma uzanmış telefonu da açık bir şekilde yanıma koymuştum ve kolumu kaldırmaya halim olmadığından cevap vermeden devamını yazmasını umuyordum. Bir süre bekledim ama o gemi gelmedi. İçten içe söylenerek doğruldum ve cevap yazdım. Cemre: bilmiyorum anonim neydi? Anonim: tadın mı yok senin? Cemre: hiç tadım tuzum yok, hasta gibi hissediyorum Anonim: kendine bakmıyorsun Cemre: tek yaşıyorum, aklı havada bir liseliyim ne bekliyorsun ki? Neyse beni boş ver bir şey söylüyordun Anonim: hep bir şey söylüyorum Cemre: neydi seni bana çeken sebep? Anonim: seni hiç güzel sevmemiş olmaları. Dediği şeyle birlikte yutkundum ve doğrularak ekrana baktım. Yazmaya devam ediyordu. Yazıp sildiğine yemin edebilirdim. Anonim: bu yaşına kadar hiç güzel sevmemişler seni Anonim: ama hep beklemişsin biliyor musun Anonim: sanıyorsun ki beyaz atlı prensin gelip seni bulacak ve karşına çıkacak ilk aşkın doğru insan olacak Anonim: hayal dünyasında yaşıyorsun cemre Anonim: sev kaçma, sevilmekten korkma Anonim: yanlış insanlar olmadan doğrunun ne olduğunu görmeyeceksin Anonim: kalbin kırılmadan nasıl onarman gerektiğini bilmeyeceksin Anonim: cam fanusundan çık cemre, dışarıda zombiler yok Gözlerimi kırpıştırarak ekrana baktım. Benimle alakalı kadar doğru tespitler yapması canımı sıkıyordu. Nasıl bu kadar tanıyabilirdi beni? Hem de hiç tanımadığım bir insan... Cemre: bu dünyanın the walking dead dünyasından bir farkı yok anonim Anonim: ahaha :) ciddi misin tarçınlı kekim Cemre: ciddiyim. o dünyada zombiler insanları fiziksel olarak parçalıyor, bu dünyada insanlar insanları ruhsal olarak. Cemre: duygusal bir yem olmak istemiyorum Anonim: bu yüzden karşına çıkmıyorum Cemre: zombi olduğun için mi? Anonim: çık şu dizilerden Anonim: karşına çıkmıyorum çünkü sen çok güzel sevilmeyi hak ediyorsun Anonim: ben güzel severim Anonim: ama üzebilirim de... Anonim: sözünde durmayan itin biriyim Göz devirerek ekrana bakıyordum. Cemre: tehlikeliyim kızım ben uzak dur benden mi diyorsun madem öyle neden hayatıma girmeye çalışıyorsun Anonim: aşkta mantık arama, kendi içimde çelişkiler yaşıyorum ben de Anonim: hem yaklaşamıyorum, hem uzak duramıyorum Anonim: arafta kaldım seni severken Cemre: sen buna sevgi mi diyorsun Cemre: korkaksın sen. Anonim: korkuyorum doğru evet. ama kendim için değil, senin için Cemre: korkak olmaya devam et