TARÇINLI KEK

5. Bölüm

Benim için korkması ne demekti? Son konuşmamızdan beri bunu düşünüyordum ve yaklaşık bir saattir Duygu ile oturmuş bunun analizini yapıyorduk. Analizden ziyada anawliz gibiydi ya neyse... "Duygu ben artık bu çocuğun okuldaki düşmanlardan biri olduğunu düşünmüyorum." "Bravo bunun için çok düşündün mü bebek." Tepkisi karşısında göz devirdim. "Duygu sana bir cesaret gelmiş kanka cips tıkınmayı bırak da plan falan yapalım bir şeyler yapalım, tuzağa düşürelim şu çocuğu." Hunharca cipslerden yemeğe devam ediyordu. "O çocuk bizden akıllı kanka düşmez tuzağa falan unut o işi sen." Cips tabağını önünden çekip ayağa kalktım. "Aga noluyo sana aga?" "Kendine gel Duygu. O bizden güçlü değil, her kimse bunu ortaya çıkarabiliriz." Masanın üzerinde duran güneş gözlüğümü takıp ajan havalarına büründü. "Evet yapabiliriz ama o da karşılığında tarçınlı kekten bir daha yapsın." "Anlamıyorum Duygu! Konuştuğumuz her konu senin boğazına çıkıyor, cidden kendime verimli kankalar bulmalıyım." "Tamam sakin ol," diyerek moda girdi sonunda. "Bu çocuk Adana'daki düğünde varsa net okuldandır zaten. Belki sayısal sınıfından biridir." "Okulda küçük bir okul değil ki anasını satayım. Koskoca Atalay Koleji herkesi tanımamız mümkün değil. Özellikle fen bölümündeyse göz ucuyla görmemiş bile olabilirim." "Tip olarak nasıl sence Cemre? Yakışıklı mıdır?" "Yakışıklıdır bence Duygu ne bileyim ya, hayal kırıklığına uğramazsın demişti." "Tamam kızım al bu çocuğu o zaman." Yok yok kesinlikle yanlış kişiden akıl almaya çalışıyordum. "Ya Duygu aptal mısın kanka? Çocuk aslında yok anlamıyor musun? Varoluşsal sancılar çektirme burda bana ya." Mesaj gelince gazabımı ondan çekerek telefona yöneldim. Anonim: benim bebeğim bu gece nasılmış? Cemre: kim senin bebeğin aloo almıyim ayağımın altına it herif Anonim: seviyorum bu sokak çocuğu hallerini Cemre: kafanı kırdığımda da sevebilecek misin acaba Anonim: sert severim :) Cemre: o gülücüğü hiç sevmedim kapat o gülücüğü Duygu'ya dönüp telefonumu gösterdim. "Yazıyor kanka." "Of ben de istiyorum anonim, söylesene yok mu eli yüzü düzgün bir arkadaşı." Umutsuz bir bakış attım. "Duygu biz bu kadar umutsuz vaka mıyız aşko? Niye reel birilerini bulmuyoruz kendimize." Söylediğim şeyle birlikte donarak bir süre birbirimize baktık ve aynı şeyi düşündüğümüze dair olan o meşhur bakışı attık. Sinsi bakışlarımla telefona döndüm. Cemre: anonim ben diyorum ki artık gözümü açayım Anonim: nasıl Cemre: yani çevreme falan bakayım Anonim: bak kızım noldu ki Cemre: anla işte anonim, birilerini bulayım diyorum kendime Anonim: ahaha :) Cemre: bulayım bulayım Anonim: deneme :) Cemre: denersem nolur? Naparsın? Anonim: bilmek istemezsin Cemre: istiyorumdur belki Anonim: dene ve gör o zaman *** Anonimi kızdırdığıma göre doğru yolda olmalıydım. Bu sebeple hızı arttırdım ve aynı yoldan devam ettim. Yaklaşık yarım saattir Duygu'yla okul bahçesinde oturmuş, basketbol oynayan erkekler arasından birilerini gözümüze kestirmeye çalışıyorduk. "Kaan olmaz, çok şerefsiz." "Buğra olmaz çok serseri." "Arda olmaz çok mal." "Can olmaz kesin gay." Kestirdiğimiz herkese teker teker olmaz derken çatık kaşlarla birbirimize döndük. "Bu yüzden yalnızız işte kızım!" Onu bırakarak ayaklandım. "Bakmıyorum ben manita falan, herkes yolunda bir biz değiliz." "Navigasyona gerek yok biz belamızı buluruz," diye tamamladı beni. Hışımla arkamı dönmüştüm ki birine çarpmam ve birlikte yere düşmemiz bir oldu. Üzerinde olduğum kişi eşit ağırlık sınıfından Mert'ti. Aynı zamanda basketbol takımının lideriydi ve o kısacık sürede gözlerim adeta ampülü bulmuş gibi parladı. Beklediğim fırsat ovarlok makinesi gibi ayağıma gelmişti. Bir süre afallayarak birbirimize baktık. O, ben ve kucak... Üzerindeydim. Hemen toparlanarak kalktığımda Duygu elimden tuttu ve ayağa kalkmam için yardım etti. "Of çok özür dilerim," dedi kalkarken. "Asıl ben özür dilerim ezdim seni." "Benim dikkatsizliğim. Geldiğimi belli etmeliydim." Kumral saçlarını eliyle yana itti ve gülümsedi. Bu çocuk bu kadar yakışıklı mıydı ya, daha fark etmemiştim. "Neden geldin?" dedim gülerek. "Evimde cadılar bayramı partisi vereceğim. Sizi de davet etmek için geldim." Duygu ile birlikte şaşkınlıkla ona bakmaya devam ettiğimizde afallayarak tekrar konuştu. "Biliyorum birbirimizi pek tanımıyoruz ama tanışmamamız için hiçbir sebep göremiyorum. Tüm okul orada olacak, gelin ve eğlenelim." Bu çocuğun ikizler burcu olduğuna yemin edebilirdim. "Ah tabii bakarız." Kelimeleri toparlamakta güçlük çekmiştim. Aptal Duygu'da yardımcı olmuyordu ki. Mert yanımızdan ayrıldığında aynı anda birbirimize döndük. "Zamanlama harika değil mi kızım?" dedi heyecanla. "Imm. Sanırım evet, okuldakilerle kaynaşma zamanımız geldi." Duraksayarak cevap vermiştim. Sınıfa geçtiğimizde çantamda bıraktığım telefona üst üste gelmiş olan mesajları gördüm. Anonim: okul bahçesi olmaz kendinize bi oda bulun. Anonim: uzun süre üstünden kalkamanın sebebi neydi ki? Anonim: gelip dövmemek için zor duruyorum. Cemre: tüh korkak olmasaydın bunları yazmak yerine müdahale edebilirdin Anonim yazıyor Çok uzun bir süre yazıyor göründü ve hiçbir şey yazmadan çıktı. Emin olduğum tek şey ise artık onun bu okuldan biri olduğuydu. Anonim: korkak değilim aptalım Anonim: kendime güvenmediğimden karşına çıkamıyorum Anonim: seni çok güzel severim, dünyanın en mutlu insanı olursun ama gün gelir sıkılabilirim de Cemre: sevmek ve sıkılmak kelimelerini aynı cümlede kullanman komik geliyor. bir daha sevmekten bahsetme Anonim: sevmek izlediğin filmlerdeki, okuduğun kitaptaki gibi bir şey değil Anonim: insanın gerçekleştirdiği bir eylem Anonim: mükemmellik arama Anonim: ve insanoğlundan her şeyi bekle Anonim: sevebilir, severken üzebilir, kırabilir, sıkılabilir de Anonim: alt tarafı insanız çünkü        Cemre: yok canım biz insanız sen öküzsün bak işine hadi   Anonim: cemre ben ak diyorum sen b*k diyorsun Anonim: birbirimizden o kadar farklıyız ki aq Anonim: aylardır karşına bile çıkamıyorum bu dağ gibi çelişen kafalarımızdan korktuğum için Cemre: kim olduğunu her zamankinden daha çok merak ediyorum Anonim: kim olduğumu biz aramızdaki dağları aşana kadar öğrenemeyeceksin Anonim: pembe gözlüğünü çıkardığında görebilirsin ancak bu farkları Anonim: ve aşmaya karar verdiğinde olurumuz olursa o zaman çıkacağım karşına Cemre: sen kendini çok ciddiye almışsın Anonim yazıyor yazıyor yazıyor Sonsuzluğa yazıyor sanki adam. Yine yazmadan çıkıp gitti ve bir süre beklememe rağmen tekrardan yazmadı.