Hayata geldiğimiz ve şu dünyada nefes aldığımız ilk andan itibaren herkesin bir ailesi olurdu. Belki çok mutlu, belki çok mutsuz olurdu ama illa ki anne ve babası olurdu. Kardeşleri olurdu mesela. Beraber gülüp eğlendikleri, pikniklere gittikleri, parkta oynadıkları... Benim de bir yaşa kadar öyle bir ailem vardı ve fakat bir süre sonra aile kavramı bende rafa kalkmıştı. Anne, baba, kardeş kelimelerine çok uzak kalmıştım.
Sonra bir gün liseye başladım ve kardeş kelimesini raftan indirdim. Çünkü yanımda hakiki kardeş diyebildiğim insanlar olmuştu. Lise bir bitmişti, kardeşlerimle. Lise iki bitmişti, kardeşlerimle. Lise üçte hayatıma tek başına girmiş ama hem anne, hem baba, hem arkadaş, hem yeri geldiğinde abi olmuştu. Olmaya da devam ediyordu.
Benim gibi insanlar için aile kavramı sadece
