ธันวา
“วันนี้คุณต้องไปงานเลี้ยงไม่ใช่เหรอ” เอวาถามผมขึ้น ตอนนี้เรากลับมาบ้านแล้วครับ ไอ้เสือหายดีแล้ว
“อืม แต่เดี๋ยวฉันให้เรย์ไปแทนก็ได้” ก็ลูกพึ่งออกจากโรงพยาบาลใครจะอยากไปล่ะ
“แต่คุณเป็นประธานนะ ถ้าไม่ไปมันจะดูน่าเกลียดเอา” เอวาพูดออกมาอย่างลำบากใจ
“แต่ฉันอยากช่วยเธอดูลูกนี่หน่า เดี๋ยวไอ้เสือดื้อจะทำยังไง”
“งั้นก็ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ตอนนี้อาการลูกดีขึ้นแล้วแกไม่งอแงหรอก อีกอย่างแม่บ้านก็อยู่ช่วยดูได้แล้ว คุณรีบไปแล้วรีบกลับก็ได้ ฉันไม่อยากให้ผู้บริหารคนอื่นมองคุณไม่ดี” ซึ่งอันนี้ผมเข้าใจว่าเธอห่วงว่าคนอื่นจะมองผมไม่ดี ที่เป็นถึงประธานแต่ไม่ไปร่วมงานของบริษัท
“แต่ฉัน...” ผมกำลังจะอ้างเหตุผลต่างๆ ออกไป แต่ก็ถูกเมียแทรกขึ้น
“อย่าดื้อสิคะ ทำหน้าที่พ่อแล้ว ก็ทำหน้าที่ประธานด้วยค่ะ”
“ก็ได้ แต่ฉันจะให้เรย์อยู่บ้านเผื่อมีอะไรฉุกเฉิน”
“ค่ะ”
“ไว้ฉันจะรีบกลับนะ” เอวารับด้วยรอยยิ้ม ก่อนผมจ
