ตอนที่17 ไม่เคยให้ความหวัง

1758 Words

ธันวา ตอนนี้ผมมาถึงบ้านพ่อกับแม่แล้ว วันนี้เป็นวันแรกที่ผมได้พาไอ้เสือมานอนบ้าน และด้วยความที่ผมไม่เคยเลี้ยงเด็ก และก็ไม่ค่อยถูกกับเด็กเท่าไหร่(ไม่ได้เกลียดแต่เลี้ยงไม่เป็น) วันนี้ก็เลยตัดสินใจมานอนที่บ้านพ่อกับแม่ก่อน อีกอย่างท่านคงอยากเห็นหน้าหลานเต็มแก่แล้วด้วย “อ้อ แอ้ แอ้” พอรถจอดหน้าบ้าน เสียงสดใสของลูกชายผมก็ดังขึ้นพร้อมกับหันมองซ้ายมองขวาเหมือนกับมองสถานที่แปลกตาหรือเปล่าไม่รู้ “บ้านปู่กับย่าครับ ไปหาปู่ย่ากัน” ผมตอบลูกชายก่อนจะลงจากรถไปอุ้มลูกและเอากระเป๋าที่เอวาเตรียมมาให้เดินเข้าบ้านไป “คุณธันมาแล้ว” พอเดินเข้ามาในบ้าน อัญชันเด็กในบ้านก็เดินเข้ามารับผมด้วยรอยยิ้ม แต่ไม่ได้มีรอยยิ้มให้ผมหรอกนะ มีรอยยิ้มให้ไอ้เสือของผมมากกว่า คนงานในบ้านตอนนี้รู้หมดแล้วครับว่าผมมีลูก ก็ผมให้คนมาเตรียมของลูกไว้ที่นี่ก่อนวันจะมาให้เรียบร้อยแล้วไง จะไม่รู้กันได้ยังไง “เอานมในกระเป๋านี้ไปแช่เย็

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD