وصل بدر والحاج صالح البيت كانت سعديه قاعده ومعاها مريم
الحاج صالح : السلام عليكم
ردوا : وعليكم السلام ورحمه الله وبركاته
سعديه : ها عملتوا ايه
بص بدر لمريم الى واضح توترها ورجع بص على الارض اتكلم صالح : زى ماجولتى ياحاچه نچاة طالبه منك تچوزى بدر لمريم
مريم سهمت وقامت وقفت : كيف ديه ياحاچ
صالح : ده كلام الشيخ عبد الجادر يابتى وجال لو مانفذناش خيتك هتفضل مش مرتاحه فى نومتها
قعدت تانى وهى مسهمه ومش عارفه تعمل ايه
سعديه اتكلمت : طيب جالك ايه على اهل البلد
صالح : بكره بعد صلاة الچمعه رابنا يحلها المهم دلوقيت انتى يامريم يابتى
مريم : انى !!!
صالح : ايوا يابتى ماهو مش معجول هنچوزك غصبن عنك لو مش موافجه جولى
مريم سكتت ومش عارفه تقول ايه مش متخيله انها تبقى مكان اختها وفى نفس الوقت يونس مش هتقدر تبعد عنه
بدر حس بحيرتها قام قرب منها : جومى يامريم عايزك فى كلمتين
مريم بصتله
