Chapter 29
SIENNA
HINDI ako nakaimik. Parang may humawak sa leeg ko at biglang hinigpitan. Nakatitig lang ako kay Uno, hindi ko alam kung paano lulunokin ang mga salitang binitawan niya. Sunod-sunod lang ang paglunok ko. Para akong estatwa, nakaupo pero hindi gumagalaw.
Huminga ako nang malalim. Pilit kong binuo ang boses ko.
“Wala akong ginagawang masama,” sabi ko, diretso ang tingin ko sa kanya kahit nanginginig ang dibdib ko. “I didn’t betray you. Wala akong tinatago.”
Tumango si Uno. Isang mabagal na nod, parang iniisip kung maniniwala siya o hindi.
“I know,” sagot niya. Walang lambing pero hindi rin galit.
Bumalik siya sa kinauupoan niya at sumandal. Matalim ang tingin niya sa akin, parang binabasa ang bawat galaw ko. Tapos nagsalita siya ulit, ibang tono na ngayon. Mas mahina
