Chapter 07
SIENNA
PINAPASOK ko siya sa loob ng bahay, kahit bawat hakbang niya parang may kasamang kalabog sa dibdib ko. Pinaupo ko si Uno sa sofa naming luma, ’yung may punit sa gilid na tinatakpan lang ng throw pillow. The moment he sat down, parang bumigat ang hangin.
Katulad noong unang beses ko siyang makita, may kumalabog na kaba sa loob ko. His eyes, cold, sharp, nakapako lang sa akin. Parang hinihiwa-hiwa niya ako sa tingin pa lang. I felt small. Na para bang dinadagdagan niya sa isip niya ang mababaw na tingin sa akin, same look Dray once had. Star dancer. Bayaran. Madaling husgahan.
“Sorry about my son,” bigla kong sabi, pilit pinapakalma ang boses ko. “Gano’n talaga siya. Kapag may nanliligaw—”
Napatingin siya agad. “Nanliligaw?” may pilyong diin.
“—hinihingan niya ng pera
