Bataklıkta Saklı Güller

Bölüm 12

Burnuma dolan enfes kokularla uyanırken hızla banyoya girdim. Saçlarıma hızlıca at kuyruğu yaparken tuvaletimi halledip odadan çıktım.

Wolf mutfakta yemek yaparken daha doğrusu mutfağı birbirine katarken onu izledim.

"Siktir!" Elini kızgın tavaya yapıştırırken acı içinde küfrü ile kahkaha attım. Yanına giderken sinirle bana bakıyordu.

"Sanırım yemek işini bana bırakmalıydın."

"Öyle mi küçük hanım? Ben sana yemek hazırlayayım sen benimle dalga geç." birden öne atılıp burnumu ısırması ile çığlık attım.

"Oha!"

"Acıdı mı?"

"Birde soruyor musun?" sarılmaya çalışması ile geri çekilsem de dayanamayıp ellerimi bedenine doladım. Yemek yapmaya bu sefer ben devam ederken gönlü olsun diye birkaç ufak şeyde ona yaptırıyordum yani yemeğe tuz atması karıştırması gibi basit şeyler.

Sonunda kahvaltı hazırken masaya oturduk. Önümde ki omletten yerken Wolf birden sessizleşmişti.

"Bir sorun mu var?"

"İşe gitmem gerektiğini biliyorsun değil mi?" elimde ki çayı bıraktım.

"Ama gittiğinde saatlerce gelmiyorsun"

"Mecburum Virginia. "

"Sanırım ne söylesem gideceksin. "

"Söz veriyorum erken gelmeye çalışacağım." Ve yemeğe devam ettik. Daha doğrusu o yedi ve ben önümde ki tabakla oynadım. Sonunda iş saati geldiğinde asık suratımı birazda olsa düzeltmeye çalıştım sonsuza kadar gitmiyordu ya sadece birkaç saat. Sıkıca sarıldım ve arabaya binişini izledim. Sonra gitti.

Zaman geçsin diye evde silinmedik yer bırakmadım ve hala 1 saat geçmişti. Sıkıntıyla koltuğa oturdum biri zamanı yavaşlatmış mıydı?

Sessizlik beynime gömülmüş karanlığı ortaya çıkarırken gözlerimin önünde beliren Rose ile korkuyla sıçradım.

"Benden korkuyor musun?" Beyazlar içinde önümde dururken dolu gözlerime inat gülümsedim "Hayır!"dedim.

"Öyleyse gel." elini uzatırken ayağa kalktım ve tam eline dokunucakken sıçrayarak uyandım. Koltukta sızmıştım,elimde ki toz bezini yere fırlatırken akan gözyaşlarımla saatler geçirdim.

Banyoda yüzümü yıkarken kapı açılması ile koşarak Wolf'a sarıldım. gülerken belime kollarını doladı "Bende seni özledim." dedi. Wolf sanki içimde ki korkuları kaçırıp götürüyordu. O henüz bilmese de o benim kahramanımdı.

Wolf poşette ki yemekleri hazırlarken yardım etmeye çalışıyordum ama elimi attığım her şey yere düşüyordu. Wolf yorulduğumu söyleyip uyumamı söylemişti. Odaya girdiğimde yatağa uzandım ve gözlerimi sıkıca kapattım. Kısa bir süre sonra Wolf gelmişti ve uykuya dalmama yardım etmişti.