Atahan’a biraz zaman vermiştim Küfeci ailesiyle ilgili sorunları çözmesi için.
Elimden başka birşey gelmiyordu zaten.
Beklemek…
Ve babamı oyalamak…
Bu beklediğim süreyi de eğlenceli hale getirmeye çalışıyordum kendimce.
Tabi en sevdiğim oyuncağım da Atahan’dı!
Her akşamın her gecem onunla ayrı keyifliydi..
…
Yemek yedikten sonra Atahan’ın yanına oturdum.
“Biraz yürüyüş yapsak mı sevgilim?”
“Yürüyüş mü?” dedi sanki ilk kez duymuş gibi.
“Evet Atahan, hatta koşu. Ormanın içindeyiz ve keyfini çıkarmak yerine hala hapis hayatı yaşıyorum”
“Benim tutsağımsın sen” dedi ve yanağımdan öptü gülerek.
“Tamam ama bu tutsak sıkıldı ve kaçmamak için motivasyona ihtiyacı var”
“Ben yetmiyor muyum?”
“Ya Atahan hadi, lütfen lafı dolandırma”
“Ama ben çok yorgunum ateş parçam”
“Kucağına çı
