ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ปัง!….ปัง!…..ปัง!….
เสียงเคาะประตูดังลั่นห้อง จนชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งนัวเนียกับสาวสวยต้องหยุดชะงักกิจกรรมเข้าจังหวะที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
อย่างหัวเสีย ก่อนจะลุกไปหยิบเสื้อคลุมที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมทับกาย
“ อะไรของมึงวะไอ้กฤษ มาหากูทำไมดึกขนาดนี้”
คนที่ยืนหน้าเครียดรีบดันตัวเองเข้ามาในห้อง ทั้งที่เจ้าของห้องยังไม่ได้อนุญาตสักนิด
“ แป๊บ…ขอกูกินน้ำก่อน เหนื่อยแทบตายแม่ง” กฤษฎาเดินตรงไปกดน้ำดื่มยกขึ้นดื่มอึกๆเหมือนตัวเองเป็นเจ้าของห้องไม่มีผิด
“ ทำไมมึงไม่โทรมาก่อน ?” ธีรวัฒน์เท้าเอวมองเพื่อนรักอย่างหัวเสีย คนกำลังจะขึ้นสวรรค์แท้ๆ
“ ขอร้องเถอะไอ้คราม มึงปิดเครื่องหาสวรรค์วิมารอะไรครับ ถ้ากูโทรติด มึงคิดว่ากูจะถ่อมาหามึงถึงที่นี่เหรอ?” ข้างนอกทั้งหนาวทั้งฝน
“ เออ….สรุปมึงมีอะไร รีบๆพูดมาเสียเวลากู”
“ เสียเวลาเหี้ยไรว่ะ?” กฤษฎามองตามสายตาแว็บหนึ่งของคนเป็นเพื่อนไปยังห้องนอน “อ๋อ….มึงกำลังจะ…….”
“ เออ….แต่ไม่ใช่กำลังจะ กู……ไปแล้ว แต่เพราะมึง…” เขาเว้นคำเอาไว้ ซึ่งแน่นอนว่ากฤษฎาเข้าใจ
“ โทษทีว่ะเพื่อน แต่กูร้อนใจไง เลยต้องรีบเอาข่าวนี้มาให้มึงดู “
“ ข่าวเหี้ยไรอีก”
กฤษฎายื่นโทรศัพท์ที่เปิดหน้าข่าวในเมืองไทย ให้ธีรวัฒน์ดู
เป็นข่าวลือหนาหูแนวกอสซิบ ว่าท่านประธานใหญ่แห่งธีระกรุป เจ้าของผลิตภัณฑ์น้ำเมาที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของเมืองไทยอย่างท่าน
ชัยเดช แสนภักดี กำลังจ่อจะวางมือจากตำแหน่ง แถมแว่วมาว่ากำลังจะเปิดตัวทายาทคนที่สองอย่าง ปกรณ์ แสนภักดี
“ ไอ้ธาม……!!!!” ธีรวัฒน์ขบกรามดังกรอด
ปกรณ์คือลูกนอกสมรสอีกคน ที่เกิดกับเลขาหน้าห้อง เรื่องนี้เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้พ่อกับแม่ของธีรวัฒน์หย่าร้างกันและปกรณ์ก็
ได้จดทะเบียนเป็นลูกบุญธรรม ทว่าท่านชัยเดชก็เพียงส่งเงิน ส่งเสีย และไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวทางนั้นอีกเลย แต่ทำไมตอน
นี้ถึงมีข่าวแบบนี้ออกมา
“ กูว่าถึงเวลาที่มึงต้องกลับเมืองไทยนะไอ้คราม ไม่งั้นธุรกิจและทุกอย่างของมึง มีหวังโดนน้องชายที่ไหนไม่รู้ฮุบเอาไปหมดแน่ “
น้องชายที่ธีรวัฒน์ไม่เคยแม้แต่พูดคุยด้วยมาก่อน เขาเพียงรู้ถึงการมีตัวตนของมัน แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา พ่อก็ไม่เคยพูดถึงหรือพามัน
เข้ามาในบ้าน ธีรวัฒน์เลยแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองมีน้องชายพ่อเดียวกันอยู่อีกคน
ซึ่งกูไม่เคยนับใครเป็นพี่เป็นน้อง…
“ มันจะไม่มีทางได้อะไรไปจากแสนภักดีแม้แต่บาทเดียว “ ชายหนุ่มพูดเสียงเข้มลอดไรฟัน
ในจังหวะที่การสนทนาเหมือนจะจบลง เสียงหวานของคนที่รอในห้องก็ดังขึ้น
“ พี่ครามคะ….เมื่อไหร่จะมาคะ “
“ เสียงดาหวัน?….นี่มึงกับดาหวัน!!” กฤษฎาอ้าปากพงาบๆขณะที่ถูกดันให้ออกจากห้อง
“ มึงกลับไปได้แล้ว เรื่องกลับไทยกูจะจัดการเอง “
“ ไอ้คราม…..ไหนมึงบอกว่ากับดาหวันแค่น้องไงวะ มึงฟันแล้วทิ้งระวังพ่อเขามาเอาเลือดหัวมึงออกนะเว้ย” คนเป็นเพื่อนท่าทางดู
กังวลใจไม่น้อย
“ ใครว่ากูเล่น กูเอาจริงๆนี่แหละ แต่มึงอย่ามาสนใจเรื่องของกูเลย ไป….กลับไปได้แล้ว” ธีรวัฒน์ตวัดมือไล่
“เออๆ ตามใจมึงละกัน กูพูดอะไรมึงไม่เคยฟังอยู่แล้วนิ ….”
อ่าวไอ้นี่….ดึงดราม่าใส่กูอีก
“ กูรู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่ มึงไม่ต้องห่วง กูกับดาหวันตกลงกันแล้วว่าแค่เรื่องบนเตียง มึงเข้าใจไหม?” คนมั่นใจในตัวเองเชิดหน้าพูด
“ แต่กูดูแล้วน้องเขาอาจจะชอบมึงจริงๆก็ได้ มึงรู้จักผู้หญิงน้อยเกินไปไอ้คราม บางเรื่องมันไม่ได้จบง่ายๆเหมือนที่มึงอยากให้เป็น
หรอกโว้ย”
“ อืม…..มันแค่เรื่องเซ็กส์จริงๆ นี่มันสมัยไหนแล้วไอ้กฤษ คนเอากันไม่มีใครเสีย มีแต่ได้ด้วยกันทั้งคู่”
“ เออๆ กูจะรอดูแล้วกันว่าต่อไปจะเป็นยังไง “
.
.
…คฤหาสน์แสนภักดี……
“ ซอมเบิ่งอยู่เด้อถ้าหากว่าเธอ นั้นเลิกกันกับเขาเรื่องของสองเฮา สิเป็นไปได้บ่ บ่ได้เข้ามาเพื่อ...กดดดดดดัน”
เสียงร้องเพลงดังลอดออกมาจากในครัว คนที่พึ่งกลับมาจากมหาวิทยาลัยอย่างทอฝันถึงกลับต้องหยุดฟัง ก่อนจะค่อยๆเดินย่องเท้า
เข้าไปจี้เอวคนที่ส่งเสียงร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี
“ร้องเพลงอะไรอยู่จ๊ะ….”
“ หอยร่วง!! อุ๊ย…..ขอ……ขอโทษค่ะพี่ฝัน “
เมื่อทำให้ไข่หวานตกใจได้ คนช่างแกล้งก็หัวเราะคิกคักจนตัวงอ
“ ไหนหอยร่วงอยู่ไหน เดี๋ยวจะช่วยเก็บ”
“ พี่ฝันก็……มันแค่คำอุทานค่ะ”
ไข่หวานเป็นหลานสาวป้าเดือน คนรับใช้เก่าแก่ในบ้าน อายุ 18 ปี อาศัยอยู่ที่นี่เหมือนกัน ภายในบ้านหลังนี้ก็มีไข่หวานนี่แหละ ที่เป็น
เพื่อนคุยแก้เหงาให้ทอฝันไปได้มาก
“ ร้องเพลงดังขนาดนี้ ระวังนะคุณครามหน้าโหดนั่นจะกลับมาได้ยิน “
“ คุณคราม!!!….คุณครามจะกลับมาแล้วเหรอคะ “ ไข่หวานดวงตาเบิกโพลง เธอเองก็ยังไม่เคยเห็นคุณครามเหมือนกัน แต่ยายบอกว่า
คุณครามใจดี
“ เปล่าหรอก….ฉันแค่เอาชื่อมาขู่ไข่หวานไปงั้นแหละ ทำไมอยากให้กลับมา หรือไม่อยากละ?”
“ ไม่รู้สิคะ….ไข่หวานไม่เคยเจอตัวจริงๆเหมือนกัน แต่ดูจากรูปถ่ายในบ้าน คุณครามหน้าตาหล๊อหล่อ คนหล่อก็น่าจะใจดีเหมือน
หน้าตานะคะ” ไข่หวานพูดตามซื่อ
“ ใครสอนจ๊ะ ว่าคนหน้าหล่อจะนิสัยดี หล่อแต่เหี้- “ คำนี้ทอฝันพูดเบากว่าคำอื่นเล็กน้อย “ก็มีถมไป….”
“ ฝัน………” สองสาวเมาส์กันจนไม่รู้ตัวเลยว่า กนกวรรณยืนฟังอยู่ด้านหลังสักพักแล้ว
“ แม่!!!…..” ทอฝันรีบหุบปากฉับ เธอเม้มริมฝีปากจนเป็นเส้นตรง “ แม่มาตั้งแต่เมื่อไหร่จ๊ะ?” เธอยิ้มกลบเกลื่อน
“ ไม่ต้องยิ้มเลยฝัน แม่มาตั้งแต่ฝันพูดถึงคุณครามแล้ว แม่บอกแล้วไงว่าอย่าเอาคุณครามมาพูดเล่นกัน “
“ก็แค่พูดถึงเฉยๆน่ะแม่ ฝันไม่ได้พูดอะไรไม่ดีสักหน่อย “ ทอฝันขยับเข้าไปใกล้คนเป็นแม่เพื่อออดอ้อน เธอรู้ว่าแม่ไม่ชอบให้พูดคำ
หยาบแบบนี้
“ กลับมาแล้วก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ถ้าว่างฝันก็ไปรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านหน่อย วันนี้ลุงใจไม่ว่าง”
“ ได้เจ้า……” คนสวยยิ้มกว้าง หอมแก้มคนเป็นแม่ฟอดใหญ่ ก่อนจะเดินผละขึ้นห้องนอนของตัวเอง
20 นาทีต่อมา…..
ทอฝันยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน จู่ๆก็มีรถแท็กซี่คันหนึ่งจอดสนิทแบบที่ยังติดเครื่องอยู่
“ ไม่ต้องทอนครับ”
ร่างสูงใหญ่เดินลงมาจากรถแท็กซี่ พร้อมกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่สองใบ นี่เป็นครั้งแรกในรอบ 3 ปีที่ธีรวัฒน์ได้เห็นบ้านของตน 3 ปีที่
เขาไม่เคยกลับมาสักครั้ง
“ มาหาใครคะ?” ทอฝันเดินเข้าไปถามร่างใหญ่ที่ใส่หมวกและแว่นตาดำ หนวดเคราขึ้นเขียวครึ้ม จนมองแทบไม่เห็นใบหน้า
“ เปิดประตู” เขาออกคำสั่งเสียงห้วน ไม่ได้สนใจคนที่ถามสักนิด สายตาของเขากวาดมองไปในตัวบ้านมากกว่า
“ เอ๊ะ!….ดิฉันถามว่าคุณมาหาใครคะ ถ้าไม่ตอบก็เปิดไม่ได้” ทอฝันเลิกคิ้วถามคนตรงหน้าอีกครั้ง พร้อมกับรอฟังคำตอบ
ธีรวัฒน์ถึงกับ จิ๊ ปาก….แล้วดึงสายตากลับมามองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาแน่ใจว่าไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน อย่า
บอกว่าพ่อเลิกกับคนใช้นั่นแล้ว และเปลี่ยนมานิยมเด็กมหาลัยแทน
ทุเรศไม่ต่างกันเลย…..
“ เธอเป็นใคร” ธีรวัฒน์มองใบหน้าสวยของเธอรอดผ่านแว่นสีดำสนิท
“ ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย ทีฉันถามคุณว่ามาหาใครคุณยังไม่ตอบฉันเลย” ทอฝันพูดพลางกอดอกจ้องคนตรงหน้าเขม็ง
“อ๋อ…..หรือว่าเธอเป็นเมียเด็ก เมียเก็บ นางบำเรอ อีหนูอีตัวคนใหม่ของท่านชัยเดช?” ธีรวัฒน์แสยะยิ้มมุมปาก พวกผู้หญิงพวกนี้อีก
ตามเคย
“ โห้!!!…..มันจะมากเกินไปแล้ว” ทอฝันสุดจะจน อยู่ๆก็มายืนด่า ยืนดูถูกคนอื่นหน้าตาเฉย เป็นใครก็ไม่รู้
“ไอ้…..จ้าด…..ง่าว”
ทอฝันตะโกนลั่น แล้วหันไปคว้าสายยางที่ยังเปิดน้ำไว้อยู่ขึ้นมา ฉีดเต็มแรงเล็งใส่ปากไอ้คนปากเสีย
“ เฮ้ย!!!….หยุดเดี๋ยวนี้นะ ฉันบอกให้หยุด”
“ ไม่หยุด…..คนจ้าดง่าวปากหมาต้องโดนสั่งสอน”