24. BÖLÜM 🫀
2 NİSAN 2026 ÖMER'İN ANLATIMINDAN Bazı günler vardır, hiç bitmesin dediğimiz. Bugün öyle bir gündü. 2 Nisan. Yıllardır hasretini çektiğim kadın, Zeynep, başını sol göğsüme yaslamıştı. Kalbim hızla çarpıyordu; sadece fiziği değil, kokusu, nefesi, tüm varlığı içimde bir fırtına yaratıyordu. Arka bahçedeki o kısa ama yoğun konuşmadan sonra koğuşa gitmişti, ama gece yarısı sessiz adımlarla odama gelmişti. İyi ki gelmişti. Yoksa bu anı, bu huzuru, bu sessizliği asla yaşayamazdım. Saçlarını öptüm. Parmaklarım, onun saçlarında dolaşırken sanki tüm zaman duruyordu. Onu çok seviyorum. Gerçekten çok. Yıllar boyunca eksikliğini hissettiğim her şey bir anda yerini huzura bıraktı. Zeynep başını kaldırıp bana baktı. Gözlerinde hafif bir şüphe, ama aynı zamanda güven vardı. “Rüya değilsin değil mi
- Writer
