“Canım, aç hadi gözlerini.”
Ömür, yüzünde sevdiği adamın ellerini hissettiğinde açtı gözlerini. İçini acıtan bir sıcaklıkla bakıyordu adam, gözlerinin içine. İçini yakan bir gülüşle izliyordu kendisini...
“Geldik mi?” diye sordu, kendini hafifçe doğrulttuğu sırada. Belinde hissettiği ağrıyla yüzünü buruşturdu. Bu Özgür'ün gözünden kaçmamış olacak ki, “Ağrın mı var?” diye sormuştu. Ömür, sevdiği adamı telaşlandırıp üzmek istemediğinden başını hızla iki yana salladı. “Boynum tutulmuş sanırım. Önemli bir şey değil.”
Özgür'ün yüzündeki gölgelenmeyi kaybetmek için, elini yanağına koyup okşadı hafifçe. “Çok yorgun görünüyorsun...” dedi, sitem edercesine. “Keşke uyusaydın sen de.”
“Benim rüyam yanı başımdayken uyumak hiç aklıma gelmedi...”
Ömür, utanarak bakışlarını kaçırdı sevdiği adamdan.
