At my worst

chapter 9

Zhan was busy packing the food that the maids made for Yibo's birthday. Susrprisahin nila ito. Wala siyang lakas ng loob na pumunta ng mag-isa. Kinunchaba niya ang mga kasambahay at ang driver. Mas mabuti ng lahat sila dumalo.

Nagluto ang mayordoma ng konting pagkain. Wala naman siyang alam sa pagluluto. Sa packing na lang pwede siya iyon lang ang maitutulong niya. Isa pa hindi rin siya pspayagan ng mayordoma baka mapaso daw siya mahirap na.

Oo mahirap sila, spoiled lang siya ng mama kaya hindi siya nakapunta ng kusina. Ok naman ang lahat bago dumating ang step father niya. Doon nag-kanda-letche letche buhay nilang mag-ina.

Ayos na ba lahat. Bihis na kayo manang at aalis na tayo. Late lunch ang nakuha ng oras ni Ydnyl. Nag order na rin ito ng pagkain. Good for all the employees of the company. Mas masarap pa rin ang homemade food kasi may kasamang pagmamahal.

Ang lakas ng t***k ng puso niya habang bumabyahe sila patungo sa opisina ng asawa. Panay ang kulitan ng tatlong kasambahay kasama na rin ang mayordoma sa sasakyan. Habang siya malamig na pinagpapawisan. After almost two months magkikita ulit sila. Oo nagtatampo siya hindi naman iyon dahilan upang hindi niya ito gustuhing makita. Miss niya rin ito. Ang mga yakap, halik at pag-aalaga nito sa kanya.

Excited siya sa sobrang excited niya maiihi na siya sa pantalon niya. Nag prepare din siya ng regalo. Hindi niya alam kung magugustuhan nito ang simple niyang regalo. Sa loob ng dalawang buwan na hindi nila pag-kikita parang samping taon ito para sa kanya.

Hindi na rin niya iniisip ang nakita niya noong isang araw. Wala siyang karapatan magalit at magselos. Contrata naman ang lahat anong karapatan niya?. Wala wala. Kung nasasaktan man ang dapat sisihin ay ang sarili niya. Sa una pa lang may kasulatan na ang lahat. Sa katangagan niya umasa siya at hinayaan ang sariling mahulog sa malalim ng balon at hindi na siya makakaahon.

Dumiretso sila sa floor kung saan ang opisina ni Yibo. Sila na lang pala ang hinihintay este siya pala. Siya at si Ydnyl lang ang pupunta sa opisina ni Yibo.Habang ang iba andoon na sa canteen ng company naghihintay na lang para kumain.

Ay!, ang gwapo talaga ni baby ng boss ko. Ang bango pa. Di halatang pinaghandaan mo. Sinidot sindot pa ni Ydnyl ang tagiliran ni Weiying.

Nahihiya naman siyang ngumiti. Kinakabahan talaga siya. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin kapag nagkaharap sila ni Yibo

Ready?. Tanong ni Ydnyl sa kanya.

Hawak ang regalo niya sabay nilang binuksan ang pinto.

The plan is they want to surprise him but as what they saw they were the one who got surprised. Yibo being intimate with another man. Mas lalo pang naging awkward ng maghalikan ang mga ito.

Ydnyl grab Zhan's arms. Aalis na lang sana sila. Ngunit sa sobrang gulat nabitiwan ni Zhan ang paper bag na laman ang regalo niya. Something was broken inside. However what is more broken was his heart. It broke into tiny pieces. Akala niya ok lng siya. Akala niya matatanggap niya pero hindi eh!. Ang sakit pa din ang sakit ng katotohanan na sinampal sa kanya ng malakas.

May iba ng mahal ang asawa niya at hindi na siya. May kayakap na itong iba at kahalikan. Nagseselos siya gusto niya sa kanya lang di Yibo. Sa kanya lang lahat ng atensyon nito. Ilusionado siya kong iisipan niya iyon dahil malabo itong mangyari. Malabo na malabo pa sa mata ng bulag.

Maluha luha niyang pinulot ang paper bag. Nanginginig pa ang kamay niya. Habang si Ydnyl hindi makakilos sa kinatatayuan. Natulo

Zhan?. Yibo said with shock.

Ahmm.. Immm. I. He swallow the pain on his throat. He cant continue his words.

Ahm.. I'm sorry, please continue. When you are finished please go to the canteen. Food is waiting. Happy birthday Yibo. Malungkot niya itong nginitian ar tumalikod na. Tinapon niya sa basurahan ang regalo na dapat ibibigay niya sa asawa.

Gusto niya sana itong murahin, suntukin pero siya si Zhan kung gagawin niya iyon. Ang Zhan na kilala niya, iiyak lang iyon sa gilid, tatanggapin at lulunukin ang lahat. Mukhang 'du apektado pero ang totoo wasak na wasak ang puso siya idamay na mga lamang loob niya.

Kung ano ang laman ng isip niya hindi niya alam. Hindi niya rin namalayan na naka labas na pala siya sa building. Hindi rin niya namalayan kung saang kalye siya lumiko. Kung anong lugar ang nilalakaran niya.

He didn't cry. What he felt was pain in his heart. The suffocating pain inside made him out of air. He was panting like he ran a hundred kilometres.

Ahmm... it's awkward, Ynyl thought. Can you go down to the canteen boss and the employees prepare a surprise for you. I will go find Sir Zhan. Don't mind me.

Hindi itinago ni Ydnyl ang pagka-irita. Pinandilatan niya rin ng mga mata si Cheng. Of course kilala niya ang malanding ito. Siya lang naman ang nakakaalam ng baho ng malanding si Cheng. Akala nito maiisahan siya no way high way. Ayaw niya lang manghimasok dahil hindi niya ito buhay. Buhay ito ng boss niya.

Nag party-party nga siya nong malaman niyang hindi ito sumipot ng kasal nila ni Yibo. Ang tanong bakit ito sumulpot na parang kabote ngayon. Hey! Iyan ang importante ngayon. Ang importante ngayon mahanap niya ang baby na bago ng boss niya na bet ne bet niya.

Yibo didn't say a word. He grabs Jiangcheng's hand and they go down to the canteen. He felt guilty. Seeing the sadness and pain in Zhans eyes he felt a pang on his chest. But he can't go. Not that he can't but he can't confirm what he felt towards Zhan.

Masyado niyang itinuon ang sarili kay chengcheng at hindi man lang niya naalala na may isang Zhan na naghihintay pala sa kanya.

Are you ok? Cheng asked him.

Mnn... if you want to go find him its ok. Besides he was your husband. Ano na lang ang sasabihin ng mga tao kapag nalaman nilang nasa tabi kita habang and asawa mo umalis i mean tumakbo.

It's ok!I will let Songlan find him. I will bring you home after I catch up with him later.

Finished your food. You need to rest. It's bad for your health to stay late.

Whats late?. Still early Quarter to three. Are you kidding me?. Natatwang sabi ni Cheng. You really are destructed. Go catch up with him. I will let Wenqing fetched me later.

Are you sure?.

Why not?.

Ok, i take my leave now. I will let my secretary handle these things so after you eat please go ok?.

Ok. Chemg kissed him on his lips. It was just a peck. Some employees saw it but some did not.

I'm sorry. I didn't mean to..

It's ok. I take my leave.

Nagmamadaling umalis si Yibo tinawagan niya din si Ydnyl na bumalik sa building. At siya na ang magpapatuloy sa paghahanap sa asawa.

Zhan spent his time sitting at the park. Looking at those children happily and enjoying themselves. A family having a picnic. A couple who was lovely-dovey.

In his entire life even in a single second. It didn't occur in his mind that he would fall in love. Hindi sumagi sa isip niya na magpakasal. Magkaroon ng asawa na mag-aalaga sa kanya. Sa kadahilanang natatakot siya sa posibleng mangyari baka katulad ng stepfather niya ang mahanap niya malamang sa kabaong ang kahahantungan niya. Isa rin sa dahilan ay biktima siya ng r**e. Hindi man doon sa ilalim pero basta ganoon.

His eyes saw all kababuyan ng stepfather niya. Kahit ang p*********i nito na wala kasing itim at liiy pilit na pinasok sa bunganga niya buti na lang at kinagay niya. Muntik-muntikan na siya nitong papatayin noon buti nakapagpigil pa. Magkikita na sana sila ni san pedro.

All he want is freedom. Kalayaan ang gusto niya. He got his freedom but an accident happened. Hindi niya inakala na may magaalok ng kasal sa kanya. Kukunin ang kalayaan niya kapalit ay proteksyon.

Pinakilig lang siya ng konti at na nahulog siya hindi pala siya kayang saluhin. Saklap ng life niya. He better breach the contract before it was to late. He will dig his own graveyard it's better that way.

Palabas siya ng park may sasakyan na huminto sa tapat niya.

Are you lost baby boy? Mala demonyong ngumiti ang may katandaang lalaki. Gumanda lang ng konti ang buhay mo nag blooming ka kaagad. Nilabas pa nito ang dila na para bang naglalaway ito na parang asong ulol. Good good. Malaking pera ang kikitain ko kapag binenta kita. Bago pa kita ibenta titikman muna kita. Hahahaaa...

The anxiety that he imbued rushed back. Nanginginig niyang tininangnan ang lalaki. Napaluhod pa siya sa sobrang kaba. Nawalan ng lakas angga tuhod niya sa takot.

No... ayaw please ayaw kung bumalik. Binenta niyo na si mama diba?. Nagkapera na kayo please lang layuan niyo na ako. Mahina niyang sabi. Kasabay ng.mga luhang parang ulan na bumagsak.

Hahahhaaa..... lanta na ang mama mo ikaw fresh pa. Malaki kang pera. Hindi pa ngayon ang araw may tamang panahon para kunin ka. Ihanda mo ang sarili mo. Huwag mo ng balaking tumago. Kahit saan kweba ka man tumago mahahanap at mahahanap parin kita.

Hindi pwede, hindi pwede. Bigla siyang tumayo at mabilis na tumakbo. Wala siyang pakialam kung may mababangga siya o wala. Ang nasa isip niya kailangan niyang tumakas. Tatakas siya gagawin niya ang lahat upang hindi makabalik sa impernong buhay niya noon.

Mas mabuti ng mamatay kaysa mapunta ulit sa kamay ng step father niyang demonyo. Hayok sa laman. Nagawa niyang tumakas noon at mamuhay ng normal pwes magagawa niya ito ngayon.