THE kidn*pped

CHAPTER 10

Papasok na ang mag asawang Crisostomo sa loob ng mansyon ay napahawak sa dibdib ang Ginang. "Hon," tawag nya sa kanyang asawa. Muntik pa nga itong matumba kung hindi sya agad naalalayan ni Mr. Crisostomo. "ano bang nangyari sayo?" tanong ng Mister

"hayyy ewan ko nga ba,," sandaling napahinto sa paglalakad at pag sasalita ang ginang. "hindi kaya ang ating anak? napahamak na ang ating anak?"

"huwag ka ngang magsalita ng ganyan,,"sandaling huminto sa kanyang pagsasalita. "tandaan mo matapang yong anak natin na yon" pangungumbinsi mismo sa kanyang sarili. Ngunit sandali lang xang nahinto ay mukhang narmadaman nya agad ang nanyari sa kanyang anak.

"hon,,tama na yang pag iisip mo. kung may nangyari talaga sa ating anak abay di sana ay tumawag na ang eskwelahan ng anak mo."

Sandaling nag isip ang Ginang.

"ahhh sabagay tama ka naman dyan"

"hello? hello?"

"yesss" tila pagtataray pa nito sa tumatawag. "sino to?"

"hello, si Regina to."

"oh napatawag ka?" masaya man syang nakausap ang kaibigan ngunit nagtataka ito kung bakit naisipan nitong tumawag. Wala kasi sa bukabularyo ng kaibigan ang tumawag at mang istorbo.

"Alice, pwede ba muna ako dyan sa inyo? nag away kami ni Daddy eh. Baka mga isang araw lang?"

"ikokonsulta ko muna yan sa parents ko kung ok lang s kanila."

"pero bakit nga pala naisipan mong mag sleep over dito?" urirat nya nong hindi sumagot ang kaibigan sa kanyang tanong. Ngunit naisip na rin nya baka talagang importante kaya kailngang mag sleep over.

"umoo na ito kahit hindi sya magsabi kung papayag ba ang mga magulang nya o hindi.

"woooowwww totoo ba yan?"

"eh basta ikaw,,kaibigan kita eh. "

"kelan ka dito lilipat? may mga dalang gamit ka na ba? Alam ba ng parents mo na dito ka muna sa amin?" sunud sunod na tanong nito.

"mamya na ako mag kukwento pag kalabas natin sa klase. okay lang ba yon sayo? Nandyan ka pa b sa inyo ngayon?"

"malapit n ako dyan kaya't wag kang aalis ha."

"hala parang kung saan naman ako pupunta nyan."

"basta,,kasi...kasi...."

"ano ba?!!! asan ka na ba kasi nagyon?"

"ay ang kulit, basta nga kasi..kasi...gusto kitang gulatin at kilitiin! hahaha!" lakas ng tawa ni Alice samantalang si Regina ay gulat na gulat.

"hhhmmm hindi ka nakakatuwa ah" kunyari ay hinahampas nya ito.

"nagulat ba talaga kita? mukhang hindi naman ah" sabay hagikgik.

At si Regina hinabol nya ng hinabol na kunwari ay galit na galit sa kaibigan.

"nakakamiss ang ganito. Yong naghahabulan tayo nagkukurutan, nagkikilitian. hayyy sayang lang at hindi na tayo mga bata." malungkot na sabi ni Regina.

"bakit 13 years pa lang naman tayo ngayon ah going 14. Hindi na ba yon bata para sayo?"

"ewan ko ba alice pkiramdam ko kasi naging matured ako nong iniwan ako ng parents ko sa kay yaya Nena." bumalik na naman sya sa pagiging malungkot. Hindi na nya napigilan ang pagtulo ng kanyang luha dahil sobrang lungkot sya. Nahihiya sya sa kaibigan kaya't niyuko nya na lang ang kanyang ulo.

"wag ka ng mahiya sakin heto gamitin mo ang balikat ko at ilabas mo lang yang sama ng loob mo. pasasaan ba at bubuti rin yang iyong pakiramdam."

"Salamat Alice,, ikaw talaga ang kaibigan ko,"

"kaya nga magkaibigan hindi ba?"

Sakto naman at nagbell na kaya pumasok na sila sa loob. Ngunit sa pagpasok nila ay may tila gigil na gigil at hindi naisagawa ang plano.

"ano 'Lon hindi tayo naka bwelo don ah!" si Ian yon na para bang nang aasar pa.

"buwisit! panira ng diskarte ang bell na yon.!"

"Ano ka ba Marlon? Marami pang araw para madismaya ka ng sobra dyan.!" si Chris naman iyon.

"Ipinapangako ko bukas isasagawa natin ang plano. Hindi na ako papayag na hindi ito matutuloy.

Sa kabilang banda ay masayang umuwi ang magkaibigang Alice at Regina.

"teka hindi mo pa pala sinasabi sakin kung pumayag ba ang parents mo doon muna ako sa inyo ng isang linggo?"

"alam mo ba regs(pinaiksing pangalan ng regina) kung anong ikakasaya ko papayag yon lalo pa at ikaw ang kasama ko o ang titira sa amin."

"salamat Alice. Buti at nakilala kita nagkaroon ako ng isang tunay na kaibigan."

"oh paano tara na.?

"oo ba halika na isakay na natin sa van itong mga dala dalahan mo bago pa ako magbago"

"okay. here we go." at sa van ay tawanan sila ng tawanan kaya't sandaling nawaksi non ang mga problema ni Regina.