Kiara’s POV
Nanlaki ang mga mata ko. Naibaba ko ng wala sa oras ang mga paa ko sa sahig na nakapatong sa couch. Napatayo ako bigla. My heart raced as I stared at the screen na para bang kay laki ng kamaliang nagawa ko.
“No no no no,” sambit ko at sinubukan ko pang i-unsend ang message pero huli na.
Seen.
Ganun ka bilis, walang dalawang segundo na seen agad ito ni Zap, malamang nagsabay ba naman kami sa pag-send.
Hinayaan ko na lang dahil kahit i delete ko pa, wala na rin namang silbi dahil nabasa na niya. Wala sa sariling dinala ko ang kamao sa bibig at napakagat sa gilid ng daliri ko. Nagiisip na ko kung paano ko ipapaliwanag, kung anong isasagot ko sa kanya sakaling magtanong siya— pero teka lang! Nahinto ako sa pagiisip kasabay ang pagtaas ng isang kilay ko. Ba’t ba ako kina
