Sandra’s POV
I was crying right away na makalayo ako sa kanya. Nasasaktan kasi ako bilang si Sandra na at hindi na bilang si Alex. I thought he really love Ate Alex pero bakit ganun? Bakit tila ba napakabilis naman yata niyang magalit sa simpleng bagay lang. Parang titingnan ko lang naman yung librong pink na yun tapos nagagalit agad siya. Hindi ba niya ako na-miss? Kakarating lang niya from business trip tapos ganun agad ang bungad niya sa akin?
Sa gilid ako ng swimming pool dinala ng mga paa ko. Pinagtitinginan pa ako kanina ng mga maid dahil hindi ko na nga naitago ang luhang tumulo sa mga mata ko. Ito kasi ang problema sa akin, napaka-soft hearted kong sobra. Hindi kagaya ni Ate Alex na palaban at matapang. Kahit minsan nga ay hindi ko yatang nakita na umiyak yun.
Umupo ako sa gil
