“Oh nasaan na si Adam Peñafiel?” tanong ni Mama habang lumilingon sa likuran ko. Nakita kong lahat sila ay nakaabang sa akin at kung may kasama ba ako.
“Wala na po. Umuwi na. Saka huwag po kayong maniwala sa sinasabi niya,” diretsong sagot ko. Napatahimik sila Mama. Naramdaman ata nila ang kawalan ko sa mood kaya hindi na rin sila nangulit.
Tahimik ako habang kumakain ng hapunan. Ang daming tumatakbo sa utak ko at gusto kong isisi kay Adam iyon. Ramdam kong nagiging okay na ko nitong mga nakaraang araw eh. He really had to show himself again and tell something that could make my mind in chaos once again. Hindi na lang niya ako patahimikin tutal unti-unti naman ng nagiging okay ang lahat sa akin.
Ano bang akala niya? Na porket narinig ko sa kanya na mahal niya ako ay gagapang ako pabal
