Kabanata 30

2303 Words

Tahimik kami sa sasakyan habang nagmamaneho si Kuya pauwi. I wasn’t able to bid our goodbye to my friends dahil pagkalabas namin ay nagdesisyon na kaagad si Kuya na umuwi. I didn’t even know if they knew what happened. Hindi pa rin naman ako nakakatanggap ng reply mula sa kanila kaya baka wala silang alam. Maybe, they were still enjoying there. Sana lang ay mag-ingat sila at huwag na masyadong magpapakalasing. I felt a slight sting on my eyes due to crying. Sigurado rin ako na medyo namamaga na iyon. Ang tagal kasi bago ako napatahan ni Kuya. That was the first time that I felt sexually harrassed. Never pa naman kasi ako nakapunta sa ganitong lugar. Wala namang bumabastos ng ganoon sa akin sa school kaya grabe talaga ang takot at kabang nararamdaman ko. Lagpas alas-dose na ng hatinggabi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD