Hindi mawala ang ngisi sa mukha ni Adam dahil sa sinabi ng matanda. Kahit nakaupo na kami sa loob ng eroplano ay tuwang-tuwa pa rin siya sa narinig niya. Inabot niya ang kamay ko at marahang hinawakan iyon.
“How I wish that what she said will be true someday,” mahinang bulong nito sa akin.
Natahimik ako at nanatiling nakangiti. How I wish too. Kung posible mang mangyari iyon ay hindi ko na alam kung paano. Magkapatid kami at hindi legal na magpakasal ang magkadugo. Kasalanan din iyon sa Diyos. Hindi ko talaga alam kung aabot pa kami sa ganoon ni Adam.
What I wanted to do right now is just enjoy the moment and go with the flow. Para naman hindi ako magsisi sa hinaharap dahil hindi ko manlang pinagbigyan ang sarili ko sa mga ‘what if’s’ ko. Atleast, kung hindi man magiging maganda ang
