MADISON POV:
SAMUT saring emosyon ang aking nararamdaman habang hawak hawak ko ang kamay ni Sebastian patungong hospital. Patuloy ang aking pagtangis, naubusan na yata ako ng luha sa aking mga mata.
"Seb, huwag kang bibitaw please! Please hubby! Tatagan mo ang loob mo, isipin mo ang mga anak mo!" hanggang sa makarating na kami ng hospital, kaagad siyang dinala sa operating room. Unti-unti akong napasandal pader, I'm losing my strength, and my knees are getting weak.
Nang makita kong nagsidatingan narin sina Mommy at Daddy, ang aking mga biyenan. At ang mga kaibigan ni Sebastian.
Nilapitan ako ni Mommy Sandra, at kaagad na napahagulgol ng yakapin niya ako ng mahigpit.
"Shhh..Tama na anak, let's just pray na makayanan ng anak ko ang lahat! Alam ko kung gaano ka niya kamahal, hindi ka
