KABANATA _39

1370 Words

SEBASTIAN POV : Ang laki ng aking pagsisisi na iniwan kong mag-isa ang asawa ko. Wala akong nagawa noong naghihirap siya. Mabuti na lang at nagkataon na nagpunta sa bahay si Vince at nadala kaagad sa hospital ang aking asawa. "Bro! Thanks to you, at nadala mo kaagad si Madison dito sa hospital. Utang ko sayo ang buhay ng mag-iina ko." "Wala yun bro!" sabay tapik nito sa balikat niya. "Kahit sino naman gagawin ang ginawa ko. So paano I have to go!" "Ok bro! Salamat ulit." Nandito ako ngayon sa NICU kung nasaan ang aming kambal. They are so tiny. "Laban lang mga anak ko! Naghihintay kami ni Mommy sa inyo, and even kuya JR, he's so excited to see you my little angels!" naluluhang sabi ko sa kambal. Lumapit naman sa akin sina Mommy at ng aking biyenan. "They are so beautiful, isn't it

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD