บทที่ 1 พระราม
พระรามที่ดื่มอย่างหนักและกำลังเดินกลับห้องพักคืนนี้ชายหนุ่มมีเลี้ยงฉลองเนื่องในวันคล้ายวันเกิดของเพื่อน เขาจึงดื่มหนักเป็นพิเศษชายหนุ่มขยี้ผมตัวเองจนยุ่งเหยิงไปหมดแต่ก็ไม่ทำให้ความหล่อลดลงเลยสักนิด
ชายหนุ่มเดินเข้ามาในห้องพักของตัวเองและทิ้งตัวลงนอนจนไม่ได้ดูว่าโทรศัพท์ที่มีสายโทรเข้ามาเมื่อหนังตาหนักอึ้งไปหมดทำให้พระรามผล็อยหลับไป แต่ปลายสายยังคงกระหน่ำโทรเข้ามาไม่หยุด ‘หนูดี’
พระราม วรวงศ์คุณากร ชื่อเล่น ราม อายุ 26 ปี ผู้ที่มีใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตาเรียบนิ่งดุจสายน้ำ หนุ่มนักเรียกนอกที่เพิ่งจบปริญญาโทจากสหรัฐอเมริกา นิสัย ไม่ยอมคนไม่ได้เจ้าชู้แต่มักมีหญิงสาวมากหน้าหลายตาแวะเวียนมาหา แต่ตอนนี้ดูเหมือนเจ้าชายน้ำแข็งกำลังจะมีเจ้าของหัวใจแล้ว
ชายหนุ่มที่ชื่นชอบในรอยสักทุกอย่างมีความหมายของมันถ้าหากว่าแม่ไม่ห้ามคงมีรอยสักเต็มตัวไปหมด
“พี่รามไปไหนเนี้ย โทรหาก็ไม่รับรู้ไหมว่าเป็นห่วง” เพียงฤดีพยายามกดโทรหาแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะรับสายเลยสักนิดพระรามบอกแค่ว่าคืนนี้จะไปกินเลี้ยงงานวันเกิดของเพื่อนและหายไปเลย
“อย่าให้รู้ว่าแอบไปหาสาวที่ไหน หนูดีจะโกรธให้เลย”
หญิงสาวกับพระรามเพิ่งคบกันได้ไม่นานเท่าไรนักแต่จะว่าสถานะอะไรหญิงสาวก็ไม่แน่ใจเพราะยังไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอกับคบกับพระรามอยู่
เพียงฤดี สิริอนันต์ หรือ หนูดี วัย 24 ปี หญิงสาวที่สวยและน่ารักราวกับตุ๊กตา ใบหน้างดงามปราดเปรื่อง จมูกดวงตา ริมฝีปากรับไปทุกสัดส่วน นิสัยชอบเอาแต่ใจเล็กน้อย
คืนนั้นที่เปลี่ยนชีวิตของหญิงสาวไปทั้งสองเจอกันโดยบังเอิญที่ไนต์คลับแห่งหนึ่ง ความเมาทำให้ทั้งสองลงเอยกันบนเตียง พระรามเอ่ยปากจะขอรับผิดชอบแต่เพียงฤดีก็ไม่รับ
พระรามจึงยื่นข้อเสนอให้ทั้งสองลองคบหาดูใจกันและเพียงฤดีเพิ่งมารู้ทีหลังว่าบริษัทที่หญิงสาวทำงานอยู่พระรามเป็นเจ้าของยิ่งทำให้เพียงฤดีไม่กล้าจะเข้าใกล้ชายหนุ่ม
และหากคนทางบ้านรู้ต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่เพราะบ้านของหญิงสาวอยู่หมู่บ้านเดียวกันกับพระรามพ่อของทั้งคู่รู้จักกันเป็นอย่างดี
เมื่อคิดว่าชายหนุ่มคงไม่ว่างรับสายจึงเลิกที่จะโทรหาและรอคอยชายหนุ่มอย่างใจจดใจจ่อแต่เวลานี้ก็เกือบตีสองแล้วหญิงสาวจึงทิ้งตัวลงรอและพยายามที่จะข่มตานอนให้หลับ
ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งก่อนเพียงฤดีที่ไปฉลองวันคล้ายวันเกิดอายุครบยี่สิบสี่ปีที่ไนต์คลับชื่อดังด้วยความที่ไม่ค่อยดื่มแอลกอฮอล์จึงเมาหนัก
“อุ้ยยขอโทษค่ะ” เพียงฤดีเอ่ยขอโทษชายหนุ่มตรงหน้าที่หญิงสาวเดินชนโชคดีที่เธอไม่ล้มลงไปกองอยู่ที่พื้นเพราะเขาคว้าตัวหญิงสาวไว้ได้ทัน
“ไม่คิดจะเงยหน้ามามองกันบ้างเหรอ?”
“ทำไมเสียงคุ้นจัง” เพียงฤดีเหมือนจะได้ยินเสียงนี้มาจากที่ไหนแต่ความเมาก็คิดไม่ออกว่าเขาคนนั้นคือใคร
“หนูดี!” พระรามจ้องมองคนตรงหน้าที่ทำท่าทีเหมือนจะหลับกลางอากาศเป็นสาวเป็นนางแต่กลับมาเที่ยวกลางคืนและเมามายจนไม่ได้สติ
สิ้นเสียงนี้เพียงฤดีจึงทำตาโตอาการเมาหายไปทันทีเธอจำเสียงนี้ได้ขึ้นใจเพราะเขาคือพระรามพี่ชายของพระลบเพื่อนสมัยเรียนประถมของหญิงสาว
“พี่ราม”
“เป็นสาวเป็นแส้เมาแบบนี้ได้ยังไง”
หากหญิงสาวเป็นน้องสาวของเขาชายหนุ่มคงจับตีก้นลายไปแล้วแต่นี้คือเพียงฤดีที่เขาไม่ได้อยากให้เป็นแค่น้องสาว
“หนูดีเวียนหัว ร้อนมาก” เพราะโดนวางยาจึงทำให้หญิงสาวมีอาการร้อนรุ่มไปหมดทั้งยังส่งสายตาหวานเยิ้มให้กับชายหนุ่มตรงหน้า
“จะทำอะไร” พระรามพูดเสียงแข็งแต่ท่าทางของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มต้องขมวดคิ้วเพราะเหงื่อไหลออกตามไรผมและบ่นร้อน
“บัดซบ! ใครมันกล้ามาลองดี” พระรามจึงอุ้มหญิงสาวขึ้นแนบอกและพาเดินขึ้นรถหรูของเขาไปหากว่าไม่เจอกับเขาจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
“ระ ร้อน หนูดีร้อน” เพียงฤดีเริ่มดึงเสื้อผ้าออกจนหลุดลุ่ยไปหมดตอนนี้ร่างกายร้อนเหมือนกำลังโดนแดดแผดเผา
“พี่ขับรถอยู่” พระรามต้องรีบเร่งพาหญิงสาวกลับคอนโดสุดหรูของเขาก่อนเรื่องที่โดนวางยาค่อยคุยกัน
“หนูดีอยาก”
“หนูดี ตั้งสติหน่อย” พระรามพาหญิงสาวกลับมาที่คอนโดของเขาและกำลังจะไปเตรียมน้ำเย็นเพื่อให้หญิงสาวได้แช่แต่ก็ช้าไปเพราะเพียงฤดีตอนนี้เหลือแค่ชุดชั้นในห่มกายไว้
“ชิบ!” พระรามกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นร่องอกของหญิงสาวที่ชุดชั้นในก็แทบปิดไว้ไม่มิดจนล้นออกมา
“ชะ ช่วยหนูดีด้วย”
“จะไม่เสียใจใช่ไหม” พระรามถามช้ำอีกรอบเขาชอบหญิงสาวแต่ก็ไม่อยากบังคับฝืนใจใคร
“มะ ไม่ค่ะ อื้ออออ” หญิงสาวครางออกมาเมื่อพระรามทาบทับปากหนาลงมาบดขยี้กับริมฝีปากของเธอลิ้นหนาแทรกเข้ามาชิมน้ำหวานในโพรงปากอย่างดเอาเป็นเอาตาย
“อืมม หวานมาก”
พระรามไม่รอช้าที่จะทำตามความต้องการของหญิงสาวอีกส่วนหนึ่งเพราะว่าหัวใจของเขากำลังเรียกร้องตอนนั้นเพียงฤดียังเด็กเขาจึงไม่เข้าไปวุ่นวายแต่ตอนนี้เด็กน้อยคนนั้นก็โตเป็นสาวสวยแล้ว
“อ๊ะ จะ เจ็บ” หญิงสาวครางออกมาเมื่อชายหนุ่มขย้ำหน้าอกของหญิงสาวด้วยความแรงเหมือนว่าจะหลุดติดมือเขาออกมาด้วย
“ซี้ดดด! ไม่ไหวแล้ว” พระรามรีบจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดตามด้วยเสื้อผ้าของหญิงสาวตรงหน้า ความเร่าร้อนและเสียงครางดังขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะกี่ครั้งพระรามก็ไม่รู้สึกอิ่มเสียที
และยิ่งหวงหนักไปกว่านั้นเพราะชายหนุ่มเป็นคนแรกของเพียงฤดีเด็กสาวที่เขาเคยหมายปอง ไม่คิดว่าทุกอย่างจะจบลงแบบนี้ชายหนุ่มยังไม่ทันได้ลงมืออ้อยก็มาป้อนรอที่ปากแล้ว
“พี่จะรับผิดชอบหนูดีเอง” พระรามนอนมองหญิงสาวจนตัวเองก็ผล็อยหลับตามกันไป
อีกด้านของไนต์คลับภูภูมิเพื่อนของเพียงฤดีกำลังหัวเสียเมื่อติดต่อเพื่อนไม่ได้ หลังจากที่ให้หญิงสาวดื่มเหล้าแก้วนั่นชายหนุ่มหวังที่จะรวบหัวรอบหางเพียงฤดีจึงใส่ยาลงไปในแก้วเหล้า
“หนูดีหายไปไหน”
ภูภูมิหัวเสียไม่น้อยที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้หากเพียงฤดีรู้คงต้องสงสัยเขาเป็นคนแรกเป็นแน่
“ภูมิ! ติดต่อไม่ได้ก็กลับกันเถอะ” กันติมา เดินมาหาเพื่อนด้วยท่าท่างไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไรเพราะหญิงสาวไม่ชอบเพียงฤดีอยู่แล้ว แค่เสแสร้งแกล้งว่าเป็นห่วงก็แค่นั้น
กันติมากับเพียงฤดีเพิ่งรู้จักกันสมัยเรียนมหาลัยหนุ่มๆที่เธอหมายปองก็มักจะตามจีบเพียงฤดี ทำให้หญิงสาวอิจฉาเพราะไม่ว่าจะทำอะไรเพียงฤดีก็น่ามองไปหมด
“เธอไม่ห่วงเพื่อนบ้างหรือไง”
“แล้วนายทำอะไรลงไป เขาเรียกเพื่อนเหรอ” อย่าคิดว่าเธอไม่รู้ว่าคิดจะทำอะไร หญิงสาวดีใจด้วยซ้ำแต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเพราะเพียงฤดีหายตัวไป แต่ก็ได้กำจัดเสี้ยนหนามออกไปแล้ว
ยังไงเพียงฤดีอาจจะโดนใครลากไปข่มขืนแล้วก็ได้คราวนี้คนที่ตามจีบก็จะรังเกียจเพียงฤดี กันติมายิ้มออกมาอย่างคนชนะ
“เธอรู้!”
“โง่! แค่นี้ก็ทำไม่สำเร็จ” กันติมาจึงเดินขึ้นรถมาปล่อยให้เพื่อนยืนอยู่อย่างนั้น ส่วนมือก็ลองกดโทรหาเพียงฤดี แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ
“คงไม่ตายก่อนนะ”
กัมปนาท คือชายหนุ่มที่กันติมาหมายปอง หนุ่มวิศวะ อนาคตไกลรุ่นพี่ที่ทำงานด้วยกันชายหนุ่มตามจีบเพียงฤดีแทนที่จะเป็นเธอ ทำให้หญิงสาวรู้สึกเกลียดเพื่อนเขาไปอีก
เพียงฤดีค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเพราะแสงอาทิตย์ส่องตาในยามเช้าตรู่เมื่อขยับตัวก็ต้องตกใจเพราะมีท่อนแขนของใครบางคนฟาดอยู่ที่เอวของเธอ เมื่อคิดถึงเรื่องราวเมื่อคืนก็ต้องตกใจและค่อยๆ หันไปมองหน้าคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ
พระราม คงไม่ผิดคนแน่หญิงสาวจำใบหน้าของชายหนุ่มได้ขึ้นใจไหนจะรอยสักที่ต้นคอและตรงหน้าอกอีก เขาคือพี่ชายของเพื่อนเก่าอย่างพระลบ แล้วทำไมเธอกับเขาถึง...
“กรี๊ดดดดด”
พระรามตกใจสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงกรัดร้องของหญิงสาวที่เขานอนกอดมาทั้งคือจึงรีบดีดตัวลุกขึ้นมานั่ง
“หนูดี เป็นอะไร”
เพี้ยะ!
ฝ่ามือน้อยๆ ฟาดเข้าไปที่ใบหน้าซีกขวาอย่างแรกทำให้ใบหน้าของพระรามมีรอยนิ้วมือที่แก้ม ชายหนุ่มจ้องมองหญิงสาวด้วยสายตาที่ไม่พอใจ
“เป็นบ้าอะไร ขึ้นมา!” แม้จะรู้สึกเจ็บแต่ก็ไม่อยากที่จะตะคอกหญิงสาวดังนัก
“พี่รามทำอะไรหนูดี”
“ลองคิดให้ดีๆ ว่าใครกันแน่เป็นคนเริ่มต้องขอบคุณพี่ด้วยซ้ำที่ช่วย” พระรามจ้องใบหน้าของหญิงสาวกล้าดียังไงถึงมาว่าเขาก่อน คนอย่างเขาไม่เคยขืนใจใคร
เพียงฤดีจึงลองคิดถึงเรื่องเมื่อคืนครั้งสุดท้ายที่จำได้คือหญิงสาวเดินชนใครคนหนึ่งและเขาก็ช่วยเธอเอาไว้ หรือว่าจะเป็นพระราม เมื่อคืนหญิงสาวเมาหนักจึงจำอะไรไม่ค่อยได้
“คราวหลังไปเที่ยวก็ระวังตัวให้ดี”
พระรามไม่ได้บอกว่าเมื่อคืนหญิงสาวโดนวางยาปลุกเซ็กส์คงจะเป็นคนใกล้ตัว กลัวว่าหญิงสาวจะคิดมากจึงไม่เอ่ยปากออกไปได้แต่นั่งมองเพียงฤดีเดินเข้าห้องน้ำไป
“เห้ออออ”
เขามีคำตอบอยู่แล้วว่าจะเอายังไงต่อแต่เพียงฤดีนี้สิ จะยอมรับในสิ่งที่เขาเสนอได้หรือไม่