WAKAS
C L A I R E
"Mom, you should fight okay? Don't leave me please." Hinaplos ko ang pagod at punong puno ng pag aalalang mukha ng aking pinaka mamahal na anak. Napangiti ako habang pinag mamasdan ang kanyang mukha. Kamukhang kamukha niya ang kanyang ama. Mas naging kamukha niya ito sa pag lipas ng mga taon. Habang lumalaki siya ay mas lalo kong nakikita sa kanya si Sebastian. Kahit ang kanyang ugali ay katulad na katulad sa kanyang ama.
Nakikita mo ba ang anak natin, Seb? Ako ang nag palaki dyan. Napaka buti niyang anak sa akin. Hindi niya ako pinahirapang palakihin siya. Katulad na katulad mo din siyang sobra kung magmahal sa akin. Kahit may sarili na siyang pamilya ay hindi niya pa din ako nakakalimutan. Lagi niyang ibinibigay ang gusto ko. Parang ikaw nga talaga. Kahit sa pag iis
