The Unholy Alliance

Chapter 3

Persephone's POV

So ayun na nga, this is it. Papasok na kami sa school and everything is good. I hid my tattoos with a waterproof foundation. And as for my fingers, I just wear a ring connected by a bracelet with chains like Kurapika, kung nanonood kayong Hunter x Hunter alam niyo kung anong tinutukoy ko. I made this myself, pero syempre ginaya ko yung style ni Kurapika.

I have a tattoo on my fingers pero syempre for easier hiding, dun ko pinatattoo sa part na matatakpan ng ring. My tattoo are the letters "D-E-A-T-H" in each finger.

"We're here, take care" Alecto

Tumango lng ako at bumaba na sa kotse. Dumiretso ako sa Dean's office dahil dun ko kukunin ang sched ko. Di ko rin kasi alam Anong section ko eh. Kumatok muna ako bago pumasok. Then I saw a boy with an undercut hairstyle, a pierce in the left ear and a tattoo on his nape. It's a Japanese tattoo meaning death.

"That's all Mr. Akahori, your schedule and your section will be on that piece of paper. You may go now."

"Thank you sir"

Bumaling naman Ang dean sakin at nagbow lng ako.

"Ms. Persephone, you're here for your sched?"

Tumango lng ako at pinrint na niya ang sched ko. Kinuha ko lng ang papel at nagthank you. Nakatitig lng sakin yung lalaki kanina. He's so singkit so I believe he's Japanese, basing also sa surname na sinabi ng Dean.

"Oh yeah, Ms. Persephone if I'm not mistaken, you have the same section with Mr. Akahori. Can you assist him for me? He's a transferee at di pa siya pamilyar dito"

Tumango lng ako at lumabas na. Nakasunod naman yung transferee sakin. Tahimik lng kaming naglalakad papunta sa section namin. Ayokong ako ang mag open ng conversation you know.

"Hi" napalingon naman ako sa kanya pero binalik agad ang tingin ko sa daan

"You're quite rude"

"I'm not comfortable talking to strangers"

I heard him chuckle a bit but I don't mind.

"I'm Shinji, japanese. Hajimemashite" nakangiting saad niya

"Nice to meet you too"

"You know japanese?"

"We're here"

Pumasok nako sa loob. Pinagtitinginan naman kami ng mga kaklase namin kaya natahimik lahat sila.

"Yow, Persie, classmates again huh" rinig kong sigaw ng kung sino. Di ko naman kasi memorize ang classmate ko noon.

"Is this seat empty?" Tanong ko dun sa isang babae. Nasa second row siya and I want to sit in the first row near the door. Tumango lng ito kaya umupo na ako. Yung transferee naman kanina ay dun sa likod umupo. Marami agad nagpakilala sa kanya, unlike me.

Maya-maya pay may tumabi sakin, pagtingin ko ay si Japanese boy.

"Go back to your seat Mr. Akahori" sabi ko nalang

"Now you're calling me by surname, just call me Shinji. And I want to sit here" sabi niya sabay sandal sa upuan niya

Di ko nalang rin siya pinansin. I was busy looking outside when the teacher came. Walang masyadong ginawa buong araw. Puro lang pagpapakilala at vacant na ang iba. Ganto naman lagi kapag 1st day.

Lunch na ngayon at andito ako sa cafeteria. Same as when I arrived at this school, nag iisa na naman ako. I love being alone. Tahimik akong kumakain ng bigla nalang ako ginambala ng Isang masamang espirito.

"Hi Queen" bati nito sakin

Napataas naman ang kilay ko sa tawag niya sakin.

"Who you calling Queen?" Tanong ko naman

"You" siya

Binigyan ko lang siya ng pamatay na tingin. Tumawa naman ito at kumain lang. Ako eto, nakatingin parin sa kanya. Di ko naman to kilala pero napaka-fc niya.

"Hey, stop staring at me. Kikiligin ako niyan" bigla nalang niyang sabi

"Excuse me? I don't even like you" di talaga ako makapaniwala sa lumalabas sa bibig niya, pasmado bato?

Tumawa lang ito ng malakas na kala moy kami lng tao dito sa cafe. Pinagtitinginan tuloy kami.

"C'mon Queen, you're the first person I know, it would be a privilege to be my friend. Nan demo umaku iku" (I'm good at everything) nakangising sabi into

"Majime ni? Ossha ni shite kudasai. Dareka ga kikimasu kara, watashitachi ni kankei ga aru to omowareru kara" (seriously? Can you shut up? Someone might hear you and think something is up between us) iritang sabi ko

Umakting naman siyang gulat gulat na nakakapagsalita ako ng straight japanese.

"Daijubo, koko wa Nihongo hanasenai" (it's okay, no one here speaks Japanese) kampanteng sabi niya

"Dōshite wakatteru no? Kimi wa tada no tenkōsei dakara" (how would you know? You're just a transferee) usal ko pa

Ngumite lng siya. Nakakairita nato, tumayo nalang ako at kinuha ang bag ko sabay alis, nakabuntot naman to sakin na para bang alalay ko.

"Queen, hintayin mo naman ako. Ambilis mo naman maglakad. Dati kabang kabayo?" reklamo naman niya

Tiningnan ko lng siya ng masama at nagpatuloy na sa paglalakad. Ngayon di na ako sure kung magiging tahimik pa buhay ko after knowing him. Ewan ko ba at bakit hinahayaan ko tong gambalain ako. Siguro kasi siya lng ang di takot lumapit sakin and there's his aura that's too happy. I've never meet anyone this jolly, and I never met anyone especially boys na ganito kakapal ang mukha.

Someone's POV

"Demitris, this will be the mission that will change your position not just in this family but as well as our org. Don't fail me again Dimitris"

"Otōsan, hai" (Yes father)

"Kono misshon o kanryō shiro, tada shika nakereba, anata no kubi o kiru darō" (complete this mission, if you don't, your head will be cut off)

"Hai" (yes)

Alecto's POV

Andito na pala ako sa loob ng room, as usual pinagkakaguluhan na naman ang kagwapuhan ko. Di ko naman kasalanan yun. Katabi ko ngayon si Theo, same course kasi kami.

"So itong sinasabi mong transferee natin dito, anong grade na?" tanong ko kay Theo

"Same grade satin. Ewan ko lng anong course"

"Kulang naman yang impormasyon mo" reklamo ko naman

"Wala ka ngang binabayad magrereklamo kapa" asik pa nito

Maya maya pay pumasok na ang prof namin kasabay ang isang lalaki sa likod nito

"Please be seated everyone, we'll be starting later."

Nag angat ang tingin ang lalaki at nagulat ako sa nakita. It's him, Persie's ex. Tinitigan naman ako neto, halatang gulat siya pero nginisihan niya lng ako sa huli. Buong klase walang ibang pumapasok sa isip ko kundi ang bugbugin ang lalaking to. Di ko parin nakakalimutan ang ginawa niya kay Persie. Di ko nadapuan ng suntok yun dahil sa pagpigil sakin ni Persie pero ngayon, mukhang magagawa ko na.

Paglabas na paglabas palang ni prof ay tumayo agad ako at pinuntahan si Agustus. Mukhang nagulat naman si Theo sa biglang pagtayo ko kaya napatayo rin siya. Ng makarating sa pwesto ay kinwelyuhan ko siya habang pinapatayo. Nagulat narin ang iba naming mga kaklase.

"Hayop ka, anong ginagawa mo dito ha?" asik ko sa kanya

"Obviously dito ako mag aaral" pamimilosopo naman niya sakin

Mas hinigpitan ko pagkakahawak sa kwelyo niya dahilan para hawakan niya ang kamay ko.

"Wag mokong pinipilosopong hayop ka. Akala mo nakalimutan ko na yung ginawa mo? Kung noon ayaw ni Persie na dapuan kita ng kahit isang suntok, ngayon magagawa ko na"

"Kung ako ikaw, di ko gagawin yan. Persie would be so angry if you do that to me Caelum. Persie didn't keep the necklace I gave her for no reason" pagbabanta pa neto sakin

Di ko na napigilan ang sarili ko sinapak ko siya ng napakalakas dahilan para maupo siya sa sahig. Di naman siya lumaban sakin. Lumuhod ako para magkapantay kami at tiningnan ang Id niya. Demitris Kenji Akahori, yun ang pangalan niya.

"At kailan kapa naging Akahori, Agustus Lopes? Pinalitan mo agad pangalan mo pagkatapos mong lokohin ang pinsan ko? Ganyan ka pala kaduwag"

Inagaw niya naman ng may galit ang Id niya na nasa kamay ko. Nginisihan ko lng siya sabay tayo. Sakto namang pumasok ng next prof namin.

"Anong nangyayari dito? Why are you sitting on the floor young man, get up. Everyone, go back to your seats this instance"

Bumalik naman kami lahat sa upuan namin.

"You know him Alecto? Tinawag ka niya sa second name mo"

"He's just an old friend. I guess my 3rd year won't be so boring after all" nagsabi ko nalang sabay ngisi. Sapak palang yan Lopes, sa susunod bala na ipapadapo ko sa katawan mo.

Persephone's POV

Buong araw, daldal lang ng daldal si Shinji sakin di ko naman pinapansin or kahit di ko naman siya sinasabayan minsan. Andami niyang tinatanong saking mga simpleng bagay. Andito na ako ngayon sa labas ng school naghihintay kay Alecto. Nagtext kasi siya sakin na hintayin ko daw siya at susunduin niya ako.

Habang naghihintay ay may humintong sasakyan sa harap ko. Alam niyo kung sino, si Shinji syempre. Wala namang ibang manggugulo sakin eh.

"Queen, sabay kana sakin" pang aaya niya

"Ayoko, may hinihintay ako" sagot ko nalang

"May boypren kana?" Biglang tanong niya

"Gago, pinsan ko"

"Yyieeee, defensive. Gusto moko no" pangangantyaw naman niya

"Baka! Kaeru tsumori de, ashita wa hanasanaide" (just go home and don't talk to me tomorrow) asik ko dito at tawang tawa naman siya sa sinabi ko

Pinaandar na niya kotse niya at umalis na. Sakto namang dumating rin si Alecto.

"Sino yun?"

"Kaklase ko lang"

"You're making friends now? That seems to be good news"

"He keeps bothering me kasi tsaka he keeps on insisting that we are friends"

Tumawa nalang si Alecto. He seems to be in a good mood today. Siguro kasi nagkita na naman sila ng mga barkada niya o baka may bagong ka hook up.

Kenji's POV

Andito ako ngayon sa sofa, nakaupo. That wasn't supposed to happen. Di ko naman alam na magiging kaklase ko pa si Alecto, di lang sa Isang subject kundi sa 5 pa. Wala naman talaga akong balak asarin siya.

Maya-maya pay dumating na si Shinji. Nakababata kong kapatid.

"Yotei yori hayaku kitekita" (you're earlier than expected) bungad niya sakin

"Hayaku kaeru koto ga dekita" (we were able to leave early) sagot ko nalang

Di na humaba pa ang usapan namin. Umakyat na agad siya sa taas. Di talaga kami close ni Shinji, I was the first born but I was taken away by my mother. Unang asawa ang nanay ko, pangalawa ang nanay niya. Di kami magkasamang lumaki kaya di kami close.