Chapter 4

2395 Words
Persephone's POV Days passed, it's Saturday Wala na akong ibang ginawa for the past few days kundi mag aral, gambalain ni Shinji at mag training. I still don't consider him a friend pero siya, lapit parin ng lapit. Ngayon nga pala lakad namin. Di naman niya sinabi kung saan. I'm busy covering up my tattoos ng may kumatok sa pinto. "Pasok" me "Your friend is waiting for you downstairs" sabi naman niya and based on how he talks, he's not liking it. "I don't have a friend" tipid na sagot ko "He said he is, Japanese boy" Napatingin naman ako sa kanya, alam kong si Shinji ang tinutukoy niya. Di ko naman sinabi kay Shinji ang address ko. "Si Shinji siguro. May pupuntahan lang kami" "Date?" "Hell no, may pinapasamahan lang siya" "Run a background check on him. I'll tell you why when you get home" "Why would I do that?" "Because I say so" Medyo naasar ako sa way ng pagsasalita niya ngayon. It's like he doesn't trust me. "Did you run a background check on your friends too?" pagbabalik ko sa kanya ng sinabi niya He sighed then sat on my bed. "I did, and you should do it as well. Ayokong nagpapapasok kana naman ng kung sino sino sa buhay mo and ends up hurting. An Esquivel always thinks in advance. That's why we always caught traitors even before they made a move. You let your guard down once, don't do it again" Napatingin naman ako sa kanya. Running a background check on your friends feels like you never trust them. And it's invading their privacy. Pero sabagay, I never did background checks on the people I let inside my life before, siguro kaya ako nabebetray o naiiwan. I'm an Esquivel, I should act like an Esquivel. "Okay, when I get home I'll do it" Lumabas na ako at bumaba. There I saw Shinji smiling so brightly. "I never tell you where I live. How'd you find out" bungad ko sa kanya "I have my ways, tara na Queen ng makapagsimula na tayo" nakangiting sabi niya "Queen? Ambantot" napalingon naman ako kay Alecto, nasa likod ko na pala "Persephone kasi pangalan niya kuya and Persephone is the queen of the Underworld kaya Queen" pagpapaliwanag naman niya pero sa 'kuya' talaga ako natigilan. "Kuya? Ewww" "That's a sign of respect noh. Tsaka si Kuya Alecto nagsabi na tawagin ko siyang kuya" napangiwi naman ako sabay tingin kay Alecto "I never called you kuya then you will let him call you that?" Tanong ko "Wala ka kasing respeto. Umalis na kayo ng natahimik na buhay ko" Singhal pa niya Napaka na netong si Alecto. Siya kaya may sabi saking bawal siya tawaging kuya, gaguhan lang ah. Lumabas na kami at pumunta sa kotse niya. "San ba kasi tayo pupunta," tanong ko sa kanya "Basta, malalaman mo rin pagdating natin dun" sagot naman niya After a few minutes ay dumating kami sa Isang abandonadong bahay. It's not creepy looking pero di rin naman kaaya-ayang tingnan. "Ginagawa natin dito?" Tanong ko sa kanya "Bili ko to," proud pa na sabi niya "Bibili ka na nga lang ng bahay luma at sira sira pa. Parang sinayang mo lang rin pera mo ah" komento ko nalang "Grabe ka naman, eto lng nakaya ng budget ko noh. Tsaka tutulungan mo akong ayusin to ng sa ganon magmuka namang bahay" "Wala kabang maisip na matino? Anong akala mo sakin, construction worker? Akala ko pa naman ano yang hinihingan mo ng tulong, eto lng pala" reklamo ko pa Kasi naman, 2 story house to, dalawa lang kami di namin to kakayanin. Tsaka bakit sakin pa humingi ng tulong to. Walang ibang alam kundi bwesitin ako ah. "Dami mong reklamo, tulungan mo nalang ako. Tsaka kailangan ko rin ng tulong mo in terms of designs or layout" Pumasok na kami at kung ampanget tingnan sa labas, dito sa loob medyo okay na. Alam niyo yung parang kinain lng ng nature pero maganda parin tingnan, ganon yung nakikita ko ngayon. Pumunta rin kami sa 2nd floor. Dito maraming kwarto. Creepy ng ibang kwarto kasi parang nasunog kasi may mga itim itim pa tas may mga kama pa na sira sira. Hiwalay kami sa pagchecheck ng mga kwarto. Pagkatapos tingnan ang buong bahay mula sa labas. Nakaupo kami ngayon sa Isang bench labas. "Gandang hideout neto diba, we can have more friends tas dito ang meet up" Shinji "Why do you consider us friends Shin, 1 week palang naman tayong magkakilala" tanong ko "Cause I want us to be friends, anata to yūjin na no no nani?" (What's wrong with being friends with you?) Sabi naman niya "Tomo tsukeru no ga muzukashii" (it's hard for me to make friends) komento ko nalang. It's hard being attached to someone that won't last long "Daijōubu, mō nakatta yo" (don't worry, won't happen again) biglang sabi niya. Napatingin naman ako sa kanya sa gulat. "Nani o kataru no ka?" (What do you mean) "Colster no yō ni suru koto wa nai" (I won't do what Colster did) napatayo naman ako, pano niya nalaman ang tungkol kay Colster "Pano mo nalaman," "Queen," napatayo na din siya "Don't call me Queen" kalmado pako niyan "Nalaman ko lang sa mga classmates natin. You don't need to be scared of having a friend. Di naman kita iiwan. I won't kill myself" "Don't speak about Colster again" Sabi ko nalang sabay lakad papunta sa kotse niya. Humiga ako hood. Sumunod naman siya sakin at umupo rin dun. "Anong sinabi ni Colster para tumigil ka sa pagpigil sa kanya" tanong ni Shinji "He wants me to set him free" sagot ko That very day was a nightmare. I've seen a lot of people dying in front of me and I've killed a lot but Colster's death is the most heartbreaking. *FLASHBACK* Dali-dali akong tumakbo sa rooftop at binuksan ang pinto doon. There I saw Colster standing and ready to jump. "COLSTER" sigaw ko na nakakuha naman sa atensyon niya Lumapit ako sa kanya at hinila siya. "WHAT ARE YOU DOING MAN? NABALIW KANA BA TALAGA AT GUSTO MO NG MAGPAKAMATAY" panenermon ko dito, nakayuko lang siya at di tumitingin sakin "Umalis kana Persephone, pabayaan mo na ako" Sabi niya sabay hawi sa kamay ko na nakahawak sa balikat niya Tinalikuran niya ako at balak na naman na pumunta sa paanan ng building. "Stop their young man, baka nakakalimutan mong may utang kapa sakin. Pano mo mababayaran ang pagligtas ko sa buhay mo noon ha" sabi ko, may bakas ng pagkagalit ang boses ko dahil di siya nakikinig sakin Di niya ako pinansin at nagpatuloy lang sa paglalakad. Nakita ko naman ang bag niya na nakakalat ang gamit. Pinulot ko ang Isang envelope na nasa loob. Lamang neto ang samut-saring death threats niya galing sa kung sino man. Nung mga nakaraang buwan pato pinadala pero ang pinakarecent is kahapon pa. '3 days nalang, kung di mo pa gagawin ay maniningil nalang kami dun sa pinakaiingatan mo' yun ang nakalagay' "Tungkol parin ba to sa utang ng tatay mo? Magkano ba ng mabayaran ko na ha. Di mo kailangan umabot sa ganto" sabi ko, aminado ako naiiyak na ako, naririnig ko na rin ang mga hikbi niya "Umalis kana Persephone, Iwan mo na ako" "No, if you want to traumatize me with your death then do it. Kung kaya mong gawin to sa harap ko, kung gusto mong tumanda akong may pagsisisi, kung kaya ng kaluluwa mong makita akong nagdudusa sa pagkawala mo, gawin mo Colster. Traumatize me, then we'll see each other in hell" pasigaw na sabi ko, medyo basag narin ang boses ko kasi naiiyak na ako. Galit ako sa kanya dahil ayaw niya makinig. Ni pagtingin sakin di pa niya ginagawa. Nakita ko naman siyang lumingon sakin at inabot niya ang kamay niya sakin na para bang nagpapaalalay sa pagbaba, akala ko okay na. Lumapit ako sa kanya pero tinulak niya ako dahilan para maupo ako. Ng maupo ay dun na ako naiyak. Hindi dahil sa pagbagsak ko pero dahil sa alam kong di siya magpapapigil sakin. Naramdaman kong lumuhod siya sa harap ko sabay hawak sa magkabila kong pisngi. "Sorry Persephone pero ito lang kasi naiisip kong paraan. Ayokong madamay ka at ayaw kong Ikaw pa puntahan nila pag nagkataon. Pagod nako, pagod na kong magtago, pagod nakong lumaban. I can save you with this so call it quits. I love you so much Persephone for real, not as friends. Salamat sa pagtatanggol sakin, alam kong Ikaw gumawa nun. Salamat at tinanggap moko bilang kaibigan." Matapos sabihin yun ay pinahid niya ang mga kuha sa pisngi ko. He's hands are shaking. I touched his hands and kissed it while crying. Ansakit marinig ng mga sinabi niya. I just lost someone, I'm broken again. Inangat niya ang mukha ko at hinalikan ako sa pisngi pagkatapos ay tumayo. Naglakad siya papunta sa kinatatayuan niya kanina at hinarap ako. Tumayo ako at nakatingin lang sa kanya. He's smiling so sadly while tears are falling from his eyes. "Persephone, I love you so much. Selfish man hingin pero please stay there. Hayaan mong Ikaw ang pinakahuling taong makita ko bago ako mamatay. In that way, I will die happily" hiling niya sakin I was crying so hard. He was spreading his arms while smiling. And as the sun sets, he falls himself. After a few minutes nakarinig na ako ng sigawan mula sa baba. I continue watching the sun sets while crying. Nang dumilim na ay biglang nagsidatingan ang maraming tao sa rooftop. Police, teachers, students looking at me. Nilapitan ako ng mga pulis at pinosasan. *END OF FLASHBACK* Naramdaman ko nalang bigla na may nagpunas sa mukha ko. "Sorry for bringing it up, it must be very painful that It still makes you cry until now" komento ni Shinji Nagsmile naman ako sa kanya at umupo na "Now you know why I keep boundaries between us" "This is the first time you've smiled at me" "Did I?" "Yes, and don't worry di ko naman papatayin ang sarili ko noh, not in front of you" Natawa naman ako at tinulak siya ng mahina "Gago, ako papatay sayo" "But really, sorry for bringing it up" "Okay lang, medyo magaan naman na pakiramdam ko." ~~Kenji~~ "San kayo galing?" Bungad ko sa kapatid ko pagpasok. Kakauwi niya palang "Pake mo ba? Tsaka bat mo ba tinatanong" sagot naman niya "Stay away from Persie. She's mine. Magfocus ka sa paghahanap sa Lieutenant na itutumba mo at wag kang pasikot-sikot. Nandadamay kapa ng ibang tao" sabi ko, I don't want to involve Persie in this mess. Lumayo nga ako para di siya madamay sa kung anong problema ko "Naririnig mo ba pinagsasabi mo Kenji? She's yours? Kailan pa? As far as I remember you broke up with her. She's not yours anymore" panunumbat pa niya sakin I know that I hurt her but I love her. The problem is I can't choose her over my fate. Were born enemies. I received that info the day before I broke up with her. "Oh and Kenji, I found something very interesting about our mission but I won't share it with you so better make your move faster. Baka maunahan pa kita." Pahabol pa niya bago umakyat ~~Persephone~~ Andito ako ngayon sa kwarto. Linggo na at wala na naman akong magawa. Hinatid na pala ako ni Shinji pagkatapos nung usapan namin kahapon. Sabi daw kasi ni Alecto na dapat makauwi ako agad. Tatambay nalang ako ngayon sa training grounds, ayokong mangalawang. Bumaba na ako at naabutan ko sina Alecto kasama ang iilan sa mga tauhan niya at himala na andun din si Mr. Zues. "Fang, come here. You need to see this" tawag ni Mr. Zues sakin Lumapit naman ako at nakakalat ang mga papel at pictures sa lamesa. Its the man I loathe so much. "The f**k is this?" tanong ko naman But one pic caught my attention. It was Shinji and Kenji talking to a man in a suit. The man in the suit has a tattoo of the Yakuzas' who killed our mother. Shinji seems upset and not paying attention while Kenji is giving some envelopes. "Care to explain? Everyone?" pagbasag ko sa katahimikan "Kenji is Shinji's half brother" Sabi ni Rashid, kaibigan at Intel ni Alecto "Chi è Kenji" (who is Kenji)tanong ko "Kenji is Agustus Lopes. Demitris Kenji Akahori and Demitris Shinji Akahori are siblings. The man who visited you here yesterday is an enemy Fang" pagpapaliwanag ni Mr. Zues "How can you be sure he's an enemy. He seems not interested in this pic" "They are the boss' son. We have sent a spy and he's the one who sent us this information. What are you gonna do Persie?" Tanong naman ni Kaius sakin Does this mean that i almost befriended an enemy? Yung mga pangungulit niya sakin, yung sinabi niyang gusto niya akong maging kaibigan, pakitang tao lang ba talaga yun? "Kaius, send orders to our elite hackers. Remove every information and details about Las Tres Llamas Umbrías even in the smallest and darkest web. Then tell the black hats to put a f*****g virus to whoever tries to access that deleted information" pagbibigay ko ng utos kay Kaius. "Got it" "Alecto, alert every informant, every person under your wing. Tell them to get even the smallest details about Shinigami-rengō. All info should come to me. I'll meet up with the other lieutenants. Don't strike first. Let them strike first in that way, it'll look like revenge." I am in charge of the Lieutenants, I am a caporegime . They take orders from me and they consult me as well. I'm a few steps away from being the boss. We are the heirs but that doesn't mean we go straight to being the boss. That's not how it works for us. Hades is the underboss, Tito Apollo is the boss and of course Lala is the founder. "This is gonna get messy" komento naman ni Rashid "As it is" pagsang-ayon din ni Kaius Umalis si Mr. Zues dahil may aasikasuhin pa daw siya kaya naiwan kaming apat dito sa sala. I was looking at some pictures, specifically kay Agustus. "Agustus wears the same uniform as yours Alecto" Sabi ko ng hindi nakatingin sa kanya "Actually I was about to tell you that. He's my classmate" Alecto
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD